Domowa pizza z blaszki. Dziś już mało kto taką robi, a w latach 90. była hitem na kolację

Sekret tkwił w dwóch rzeczach. Po pierwsze – ciasto drożdżowe zagniatano z dodatkiem ciepłego mleka, dzięki czemu po upieczeniu przypominało miękki, puszysty chlebek o chrupiącej skórce. Po drugie – farszu nie układano na surowo. Pieczarki, cebulę, paprykę i szynkę najpierw lądowały na patelni, gdzie odparowywały z nadmiaru wody i łączyły się z gęstym koncentratem pomidorowym oraz suszonym oregano. Taki aromatyczny farsz przykrywano grubą pierzynką z taniego, żółtego sera, który cudownie się topił i przypiekał.

Rytuał dopełniał sposób podania. Gdy zapach drożdży i przypieczonego sera wypełniał całe mieszkanie, gorącą blachę wyciągało się prosto na stół. Pizzę kroiło się nożem na wielkie, kwadratowe porcje, a na talerzach lądowały obowiązkowe dodatki tamtych lat – swojski sos czosnkowy na bazie majonezu i śmietany albo po prostu pikantny keczup. Choć dziś w restauracjach cenimy włoski minimalizm, ten domowy klasyk ma w sobie urok, do którego po latach wraca się z ogromnym sentymentem.

Składniki na dużą blachę (ok. 30x40 cm):

Ciasto:

• 500 g mąki pszennej (najlepiej typ 500 lub 550),
• 250 ml ciepłego mleka,
• 25 g świeżych drożdży (lub 7 g drożdży suszonych),
• 1 łyżeczka cukru,
• 1 płaska łyżeczka soli,
• 3 łyżki oleju rzepakowego lub oliwy,

Farsz:

• 400 g pieczarek,
• 250 g szynki wieprzowej lub dobrej jakości kiełbasy,
• 1 duża cebula,
• 1 czerwona papryka,
• 3 czubate łyżki koncentratu pomidorowego,
• 1 łyżeczka suszonego oregano lub ziół prowansalskich,
• sól i świeżo mielony czarny pieprz do smaku,
• 2 łyżki oleju do smażenia,

Wierzch:

• 300 g żółtego sera (np. Gouda, Edam lub Morski),
• odrobina oregano do posypania,

Sposób przygotowania:

1. Przygotuj rozczyn: do miseczki wkrusz świeże drożdże, dodaj łyżeczkę cukru, 2 łyżki mąki oraz około 100 ml ciepłego mleka. Wymieszaj i odstaw w ciepłe miejsce na 10-15 minut, aż drożdże zaczną pracować i podwoją objętość.
2. Do dużej miski przesiej resztę mąki, wsyp sól, dodaj wyrośnięty rozczyn, pozostałe ciepłe mleko oraz olej. Wyrabiaj ciasto ręcznie lub mikserem z hakiem przez około 8-10 minut, aż stanie się gładkie, elastyczne i przestanie kleić się do dłoni. Przykryj ściereczką i odstaw w ciepłe miejsce na około 45 minut do wyrośnięcia.
3. W tym czasie przygotuj farsz. Cebulę pokrój w kostkę, a pieczarki w plasterki lub półplasterki. Paprykę oczyść i pokrój w krótkie paski, a szynkę w kostkę lub paseczki.
4. Na dużej patelni rozgrzej olej. Wrzuć cebulę i zeszklij ją, po czym dorzuć pieczarki. Smaż na dość dużym ogniu, aż grzyby puszczą sok i całkowicie odparują.
5. Dodaj pokrojoną paprykę oraz szynkę, smaż całość przez kolejne 3–4 minuty. Na koniec dodaj koncentrat pomidorowy, oregano, sól oraz pieprz. Wymieszaj dokładnie, podsmażaj jeszcze przez minutę, aż powstanie gęsty, aromatyczny farsz, po czym zdejmij patelnię z ognia i lekko przestudź.
6. Dużą blachę do pieczenia wysmaruj odrobiną oleju lub wyłóż papierem do pieczenia. Wyrośnięte ciasto przełóż na blachę i dłońmi zwilżonymi olejem rozciągnij równomiernie na całej powierzchni, tworząc delikatnie wyższe brzegi.
7. Na ciasto wyłóż podsmażony farsz i rozprowadź go równą warstwą.
8. Całość obficie posyp grubo startym żółtym serem i oprósz odrobiną suszonego oregano.
9. Wstaw do piekarnika nagrzanego do 200 stopni Celsjusza (grzanie góra-dół) i piecz przez około 20-25 minut, aż spód będzie ładnie przypieczony, a ser całkowicie roztopiony i miejscami zrumieniony.
10. Po upieczeniu odczekaj 3-4 minuty, pokrój na spore kwadraty i podawaj – koniecznie z klasycznym sosem czosnkowym lub ketchupem.