Nazywano ją zimowymi szparagami. Dziś mało kto pamięta o tym warzywie

Skorzonera nazywana jest zimowymi szparagami, wężymordem albo czarnym korzeniem. Niestety nie jest już tak łatwo dostępna jak kiedyś. Wypatrzysz ją przede wszystkim na targach i w tych marketach, w których dostępny jest bogaty wybór warzyw. Z zewnątrz rzeczywiście nie prezentuje się najlepiej. Przypomina długi, ciemny korzeń ubrudzony ziemią, ale po obraniu naszym oczom ukazuje się jasny środek, idealny do gotowania, smażenia i pieczenia.

Skorzonera dostarcza błonnika, potasu, magnezu, fosforu oraz niewielkich ilości witamin z grupy B i witaminy C. Potas wspiera prawidłową pracę mięśni i układu nerwowego, a magnez bierze udział między innymi w pracy mięśni oraz wytwarzaniu energii.

W jej korzeniu znajduje się też inulina, czyli rodzaj błonnika, który nie jest trawiony w jelicie cienkim i stanowi pożywkę dla części bakterii jelitowych. To ogromna zaleta, ponieważ pomaga zwiększyć ilość błonnika w diecie i wspiera pracę jelit. Pamiętaj jednak, aby znać umiar. U niektórych osób inulina może powodować wzdęcia.

Tu zaczyna się jedyna mniej wygodna część. Po obraniu skorzonera puszcza lepki, mleczny sok, który może brudzić ręce, a do tego szybko ciemnieje. Najlepiej założyć rękawiczki, obrać korzenie cienko obieraczką i od razu wrzucać je do miski z zimną wodą oraz sokiem z cytryny.

Podczas zakupów szukaj dość cienkich, jędrnych korzeni, bez miękkich miejsc i większych pęknięć. Takie najprościej obrać i ugotować, najlepiej w lekko osolonej wodzie z dodatkiem cytryny. Po około 15-20 minutach będzie gotowa do spożycia.

Krótko mówiąc, możesz zastąpić nimi szparagi w wielu przepisach. Świetnie pasują do sosu beszamelowego, jajka sadzonego, pieczonej ryby i kurczaka. Można dorzucić ją do zupy jarzynowej, upiec z innymi korzeniowymi warzywami albo zapiec z serem. Pamiętaj tylko, aby nie przesadzać z przyprawami, w tym przypadku im mniej, tym lepiej – wystarczy sól, pieprz, masło i trochę soku z cytryny.

Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.