Ten włochaty kuzyn liczi robi furorę. Jak smakuje i gdzie go kupić?

Na pierwszy rzut oka wygląda jak owoc z tropikalnej dżungli. Rambutan wyróżnia się czerwoną lub żółtawą skórką pokrytą miękkimi wypustkami przypominającymi włosy. To właśnie od nich pochodzi jego nazwa – w języku malajskim słowo "rambut" oznacza włosy.

Owoc wywodzi się z Azji Południowo-Wschodniej i należy do tej samej rodziny co liczi oraz longan. Po usunięciu skórki ukazuje się jasny, półprzezroczysty miąższ otaczający pestkę. To właśnie ta część jest jadalna i ceniona za swoją wyjątkową soczystość.

Największym atutem rambutanu jest smak. Miąższ jest soczysty, delikatny i przyjemnie orzeźwiający. Wiele osób porównuje go do połączenia liczi, słodkich winogron i dojrzałej gruszki. Można w nim wyczuć także subtelną kwiatową nutę.

Dobrze dojrzały rambutan jest słodki, ale nie przesadnie. Lekka kwaskowatość sprawia, że owoc nie wydaje się ciężki i świetnie sprawdza się podczas upałów. Niektórzy smakosze uważają nawet, że jest bardziej soczysty od popularnego liczi.

Owoce warto wybierać uważnie. Najlepsze są jędrne egzemplarze o świeżej skórce i sprężystym miąższu. Mocno pomarszczona lub brązowiejąca skórka zwykle świadczy o tym, że rambutan nie jest już pierwszej świeżości.

Najprostszym sposobem na jedzenie rambutanu jest spożywanie go na surowo. Wystarczy delikatnie naciąć skórkę, rozchylić ją i wyjąć miąższ. To szybka przekąska, która doskonale smakuje schłodzona.

Rambutan świetnie odnajduje się także w sałatkach owocowych. Dobrze komponuje się z mango, ananasem, kiwi, pomarańczą czy bananem. Kilka kropli soku z limonki dodatkowo podkreśli jego smak.

Egzotyczny owoc można wykorzystać również do przygotowania deserów. Pasuje do jogurtu naturalnego, lodów waniliowych, kremów i lekkich musów. W krajach azjatyckich często trafia także do dżemów, galaretek i owocowych napojów.

Co ciekawe, rambutan sprawdza się również w wytrawnych daniach. Jego naturalna słodycz dobrze równoważy pikantne przyprawy. Można dodać go do sałatek z kurczakiem, krewetkami lub ryżem, tworząc lekkie dania inspirowane kuchnią azjatycką.