W lasach jest go od groma. Po wysuszeniu sprawdzi się jako przyprawa

Maślaczek pieprzowy (Chalciporus piperatus) to mały grzyb, który upodobał sobie w szczególności lasy iglaste i mieszane. Uznawany jest w Polsce za niejadalny ze względu za ostry, palący smak. Jest jednak sposób na to, by sprytnie wykorzystać go w kuchni i zastąpić nim pieprz cayenne. W lasach pojawia się najczęściej do końca października, w porywach do początków listopada, więc warto wziąć go pod uwagę podczas grzybobrania.

Maślaczek pieprzowy to grzyb z rodziny borowikowatych, który osiąga niewielkie rozmiary. Kapelusz ma średnicę od 2 do 5 cm, rzadko dorastając do 7 cm. U młodych okazów jest poduszkowaty, później spłaszczony, a jego gładka skórka ma kolor pomarańczowo-brązowy, który w deszczowe dni staje się lekko mazisty. Pod kapeluszem znaleźć można rdzawobrązowe rurki. Ma niewysoki trzon (2–6 cm wysokości) o tym samym kolorze co kapelusz, jedynie u podstawy bywa jaśniejszy i żółtawy. Nie ma charakterystycznego zapachu, jego wyróżnikiem jest za to smak.

Występuje na wszystkich kontynentach poza Antarktydą, pospolicie rośnie w naszych lasach. Najlepiej szukać go w lasach iglastych i mieszanych. W szczególności upodobał sobie jodły, brzozy, buki, świerki i sosny. Do swojego rozwoju potrzebuje obecności grzybni innych gatunków, najczęściej muchomorów, takich jak muchomor czerwony lub królewski.

Maślaczek nie jest trujący, ale powszechnie uważa się, że jest niejadalny. Piekący smak znika jednak całkowicie po obróbce termicznej, takiej jak gotowanie czy smażenie. Przy innych gatunkach nie wyróżnia się jednak smakiem, więc często pozostaje w lasach. Ma za to inne, jeszcze ciekawsze zastosowanie w kuchni.

Prawdziwa wartość maślaczka pieprzowego leży w jego wykorzystaniu jako przyprawy. Wystarczy zebrać owocniki, starannie je wysuszyć, a następnie zmielić na drobny proszek. Maślaczek pieprzowy zachowuje swoją ostrą, korzenną nutę, zyskując jednocześnie delikatny, grzybowy aromat. Jest leśny i wyrazisty, świetnie sprawdzi się więc do gulaszów, zupy grzybowej czy tłustych mięs, zastępując klasyczny pieprz.

Pamiętaj o najważniejsze zasadach bezpiecznego grzybobrania. Zbieraj wyłącznie te grzyby, które dobrze znasz, a najlepiej skonsultuj swoje zbiory z grzyboznawcą. Nie wyrywaj, nie niszcz grzybni oraz leśnej ściółki. Unikaj zbierania bardzo małych lub młodych grzybów, które trudno zidentyfikować. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się z najbliższą stacją sanitarno-epidemiologiczną.

Pamiętaj, aby nie podawać grzybów małym dzieciom. Nie przyjmuj porad od przypadkowo spotkanych grzybiarzy i unikaj kupowania grzybów z nieznanego źródła. Co najważniejsze, nigdy nie próbuj identyfikować grzybów, smakując – to może być niebezpieczne dla zdrowia lub życia.