Wygląda jak pieprz, ale nim nie jest. Rozgnieć w dłoniach i dodaj na koniec, a podkręci trawienie

Prawdziwy pieprz (Piper nigrum) to pnącze, z którego pozyskuje się ziarenka czarne, białe i zielone. Ziarna sprzedawane jako pieprz czerwony lub różowy to w rzeczywistości suszone owoce pieprzowca brazylijskiego lub peruwiańskiego – drzew rosnących w Ameryce Południowej.

Zamiast twardego, zwartego ziarenka mamy do czynienia z kruchą, delikatną osłonką kryjącą małe nasiono. Różni się także smak. Czerwony pieprz nie pali w język tak mocno jak czarny. Jest subtelniejszy, lekko słodkawy, z wyraźnymi nutami cytrusowymi i żywicznymi, przypominającymi nieco owoce jałowca.

Jak większość przypraw korzennych, czerwone ziarenka zawierają olejki eteryczne, które naturalnie pobudzają wydzielanie soków żołądkowych i wspierają trawienie cięższych posiłków. Ich intensywny kolor to zasługa barwników roślinnych i polifenoli, czyli przeciwutleniaczy pomagających chronić komórki przed stresem oksydacyjnym. Działają też delikatnie przeciwbakteryjnie.

Oczywiście w kuchni stosujemy go w ilości zaledwie 1-2 g na całe danie, więc nie należy traktować go jak leku, a raczej jak przyjemny bonus do wyrazistego smaku. Warto jednak pamiętać o jednej ważnej kwestii: pieprzowiec należy do rodziny nanerczowatych. Osoby z silną alergią na orzechy nerkowca lub pistacje powinny podchodzić do czerwonego pieprzu ostrożnie, bo może wywołać u nich reakcję krzyżową.

Ze względu na swoją delikatną strukturę czerwony pieprz nie nadaje się do standardowego młynka, ponieważ jego miękkie i wilgotniejsze wnętrze szybko zaklei mechanizm. Najlepiej rozcierać go w dłoniach bezpośrednio nad talerzem lub lekko utłuc w moździerzu. Nie lubi też długiego gotowania – pod wpływem wysokiej temperatury traci swój świeży, owocowy aromat, dlatego najlepiej dodawać go na samym końcu przygotowywania potrawy lub tuż przed podaniem.

W kuchni czerwony pieprz doskonale łączy się z delikatnymi smakami. Świetnie pasuje do ryb, owoców morza oraz pieczonego drobiu. Podbija smak sosów maślanych, śmietanowych i cytrynowych, a także serów, szczególnie kozich, fety i twarogów. Bardzo dobrze sprawdza się również w słodkich zestawieniach – kilka roztartych ziarenek podkręci smak gorzkiej czekolady, deserów z truskawkami czy domowych lodów waniliowych.