Zbieram niedoceniane grzyby i smażę. Na przekąskę lepsze niż chipsy

Chociaż purchawka bywa przez wielu niedoceniana, to w kuchni zamienia się w prawdziwy przysmak. Kluczowe jest, by zbierać tylko młode owocniki, których miąższ jest śnieżnobiały i zwarty. Właśnie z takich grzybów można przygotować danie, które smakiem i formą przypomina drobne kawałki mięsa z chrupką skórką. Efektowne, zaskakujące i tak smaczne, że nie opędzisz się od komplementów.

Wiele osób omija je szerokim łukiem, szukając wyłącznie grzybów z klasycznym kapeluszem. Purchawki z wyglądu mogą wydawać się mało zachęcające, ale warto dać im szansę. Należą one do rodziny Lycoperdaceae, a najczęściej spotykana w Polsce purchawka chropowata (łac. Lycoperdon perlatum) przypomina niepozorne, małe kulki lub gruszki, często z drobnymi kolcami na powierzchni, które z czasem się ścierają.

Purchawka jest jadalna wyłącznie wtedy, gdy jest młoda. Miąższ grzyba musi być biały i jędrny. Aby to sprawdzić, wystarczy grzyba przekroić. Jeśli jego wnętrze jest elastyczne i śnieżnobiałe, to można zabierać się za gotowanie. Jeśli jednak zobaczysz, że miąższ zaczyna żółknąć lub brązowieć, oznacza to, że w środku rozwijają się zarodniki. Taki grzyb jest już niejadalny, a po naciśnięciu wystrzeli pyłem.

Purchawka, ze względu na swoją gąbczastą, ale jędrną strukturę i delikatny, orzechowy aromat, jest idealna do smażenia. Pokrojone w plastry purchawki obtaczaj w rzadkim cieście przygotowanym z mąki, wody i szczypty soli i smaż na rozgrzanym tłuszczu. Tak przygotowane talarki wyglądają trochę jak te ziemniaczane i są pyszną, chrupiącą przekąską.

Alternatywą jest smażenie ich na maśle. Nadaje ono potrawie zdecydowanie głębszy i bogatszy smak. Uważaj jednak, aby go nie spalić. Warto masło połączyć z olejem roślinnym lub sięgnąć po to klarowane. Rumiane talarki są same w sobie gotowym, sycącym daniem. Możesz podać je także w wersji obiadowej, z puree i surówką.

Pamiętaj o najważniejsze zasadach bezpiecznego grzybobrania. Zbieraj wyłącznie te grzyby, które dobrze znasz, a najlepiej skonsultuj swoje zbiory z grzyboznawcą. Nie wyrywaj, nie niszcz grzybni oraz leśnej ściółki. Unikaj zbierania bardzo małych lub młodych grzybów, które trudno zidentyfikować. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się z najbliższą stacją sanitarno-epidemiologiczną.

Pamiętaj, aby nie podawać grzybów małym dzieciom. Nie przyjmuj porad od przypadkowo spotkanych grzybiarzy i unikaj kupowania grzybów z nieznanego źródła. Co najważniejsze, nigdy nie próbuj identyfikować grzybów, smakując – to może być niebezpieczne dla zdrowia lub życia.