Moja mama dodaje do jarzynowej kontrowersyjny składnik. Ale całej rodzinie smakuje o wiele bardziej

O sałatce jarzynowej można by pisać poematy, bo w kuchni polskiej odgrywa bardzo ważną rolę. Gości na Boże Narodzenie, serwuje się ją również na Wielkanoc, a i wiele imprez rodzinnych nie obędzie się bez jej obecności. Sałatka jarzynowa to po prostu must have. W każdym domu robi się ją nieco inaczej, ale to przepis mojej mamy zdecydowanie skradł moje serce.

Mówi się, że autorem przepisu na sałatkę był Lucien Olivier, właściciel restauracji Hermitage. Rosyjscy arystokraci, zesłani na wygnanie, zabrali ze sobą w głowach tę recepturę. Z upływem czasu przepis ewoluował i dziś nie przypomina już tego pierwotnego, w którym znajdowały się ozory, kapary, kawior czy sos prowansalski.

O tym, jaki jest jedyny słuszny skład popularnej sałatki od lat toczą się spory. Jedni dodają do środka groszek, inni nie wyobrażają sobie nie wrzucić kukurydzy. Czasem pojawiają się wariacje z szynką, trwają kłótnie o to, jaki majonez jest najlepszy. Mogłoby się wydawać, że sałatka jarzynowa to prosta rzecz, ot, trochę warzyw i majonezu, ale okazuje się, że dobór składników wcale nie jest tak łatwy.

Wśród dodatków, które często lądują w sałatce, jest cebula. Powinniśmy jednak z niej zrezygnować, bo przyspiesza proces psucia się, a jej ostry smak może łatwo zdominować delikatne warzywa. Świetnym jej zamiennikiem jest por.

Moja mama nie zapomina również o dodaniu jabłka. Chociaż dla niektórych brzmi to nietypowo, to owoc w sałatce jarzynowej zdecydowanie robi robotę. Balansuje smak warzyw i dodatkowo nadaje wyrazistości. Najlepiej wybrać kwaśną odmianę, która świetnie przełamie całość. Należy je obrać i pokroić na kawałki tak, jak ogórka (usuwając oczywiście ogryzek i pestki). Świetnie sprawdzi się tutaj Szara Reneta - odmiana o kwaśnym, delikatnie winnym posmaku.