Pół świata się jej brzydzi, a Polacy uwielbiają. To skarbnica łatwo przyswajalnego żelaza

Kaszanka to jeden z najbardziej charakterystycznych wyrobów polskiej kuchni. Powstaje z kaszy, krwi i podrobów wieprzowych, czyli składników, które w wielu krajach wywołują niechęć. W Polsce jednak od pokoleń była traktowana jak pełnoprawny, codzienny posiłek. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu stanowiła ważny element kuchni chłopskiej, a dziś wraca do łask jako produkt rzemieślniczy i regionalny przysmak, często serwowany w nowoczesnej formie.

Największym atutem kaszanki jest żelazo hemowe, pochodzące z krwi i podrobów. To właśnie ten typ żelaza jest najlepiej przyswajalny przez organizm człowieka, znacznie lepiej niż żelazo obecne w produktach roślinnych. Dzięki temu kaszanka może realnie wspierać osoby z niedoborami żelaza, skłonnością do anemii czy przewlekłym zmęczeniem.

Oprócz żelaza kaszanka dostarcza:

• pełnowartościowego białka pochodzenia zwierzęcego,
• witamin z grupy B, w tym B12, kluczowej dla układu nerwowego i krwiotwórczego,
• cynku i selenu, wspierających odporność,
• energii i sytości dzięki obecności kaszy i tłuszczu.

To jedzenie nie jest lekkostrawne, ale za to bardzo odżywcze. Właśnie dlatego przez lata było traktowane jako posiłek "roboczy", dający siłę do pracy fizycznej.

Spożywana okazjonalnie i w rozsądnych porcjach kaszanka może być wartościowym elementem diety. Sprawdza się szczególnie u osób:

• z niskim poziomem żelaza,
• z dietą ubogą w czerwone mięso,
• intensywnie pracujących fizycznie,
• w okresach zwiększonego zapotrzebowania energetycznego.

Trzeba jednak jasno powiedzieć: to produkt tłusty i kaloryczny, dlatego nie jest najlepszym wyborem dla osób z chorobami sercowo-naczyniowymi czy na ścisłej redukcji masy ciała. Jednak pamiętaj o tym, by wybierać produkt wysokiej jakości. Rzemieślnicza kaszanka z krótkim składem wypada nieporównywalnie lepiej niż tanie, przemysłowe wyroby.

Tradycyjna kaszanka powstaje z ugotowanej kaszy (najczęściej jęczmiennej lub gryczanej) połączonej z krwią wieprzową, podrobami, tłuszczem i przyprawami. Masę doprawia się m.in. majerankiem, czosnkiem, pieprzem i cebulą, a następnie nadziewa w jelita wieprzowe i poddaje obróbce cieplnej. To właśnie krew odpowiada za charakterystyczny kolor i smak, który dla jednych jest nie do przyjęcia, a dla innych absolutnie kultowy.