Sama nazwa tego grzyba już bawi. Jest jadalny i wciąż niedoceniany

Sarniaka świerkowego nie sposób przeoczyć, ponieważ osiąga naprawdę spore rozmiary. Mimo to cieszy się mniejszą popularnością niż maślaki i podgrzybki, a wielu grzybiarzy niespecjalnie zwraca na niego uwagę. Warto zapamiętać jego charakterystykę i po właściwej identyfikacji zaprosić go do swojej kuchni.

Sarniak świerkowy (Sarcodon imbricatus) to grzyb, który łatwo odróżnić od innych. Najbardziej charakterystyczną cechą jest jego kapelusz, który często ma nieregularny kształt i jest pokryty dużymi, brązowymi, ciemnymi łuskami, które przypominają rogi lub łaty. To właśnie od nich wzięła się jego potoczna nazwa "krowia morda". Kapelusz sarniaka zazwyczaj jest płaski, ale u starszych osobników robi się wklęsły.

Zamiast tradycyjnych blaszek czy rurek, pod spodem kapelusza znajdziesz kolce (igły), które są miękkie i kruche. U młodych grzybów mają one białawy kolor, ale z czasem ciemnieją, przybierając odcień szarobrązowy. Kolce są ważną cechą rozpoznawczą, która pozwala odróżnić sarniaka od innych grzybów. Trzon jest gruby, twardy i zazwyczaj jaśniejszy od kapelusza.

Sarniak upodobał sobie lasy iglaste, w szczególności świerki. Najczęściej spotkać go można na południu kraju. Gdy natrafisz na jeden okaz, rozejrzyj się dookoła — krowie mordy lubią rosnąć w skupiskach, więc za rogiem może kryć się ich znacznie więcej.

To grzyb, który łatwo pomylić z innymi gatunkami, takimi jak szyszkowiec łuskowaty czy sarniak sosnowy. Szczególnie niebezpieczna jest pomyłka krowiej mordy z trującą gąską sosnową. Dlatego też zawsze zachowaj czujność, dobrze zapoznaj się z charakterystyką wybranych gatunków.

Sarniak świerkowy to grzyb jadalny, ale żeby cieszyć się jego smakiem, musisz pamiętać o kilku zasadach. Młode grzyby mają łagodny smak i przyjemny, korzenny aromat. Warto zbierać właśnie te młode okazy, ponieważ starsze mogą być gorzkie i twarde, co sprawia, że są mniej smaczne.

Przed spożyciem sarniaki należy odpowiednio przygotować. Nie powinno się ich jeść na surowo. Po zebraniu starannie oczyść grzyby, usuwając ziemię i zanieczyszczenia, a następnie obgotuj je w osolonej wodzie i odlej wywar. Taki zabieg pomoże usunąć ewentualną goryczkę.

Pamiętaj o najważniejszych zasadach bezpiecznego grzybobrania. Zbieraj wyłącznie te grzyby, które dobrze znasz, a najlepiej skonsultuj swoje zbiory z grzyboznawcą. Nie wyrywaj, nie niszcz grzybni oraz leśnej ściółki. Unikaj zbierania bardzo małych lub młodych grzybów, które trudno zidentyfikować. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się z najbliższą stacją sanitarno-epidemiologiczną.

Pamiętaj, aby nie podawać grzybów małym dzieciom. Nie przyjmuj porad od przypadkowo spotkanych grzybiarzy i unikaj kupowania grzybów z nieznanego źródła. Co najważniejsze, nigdy nie próbuj identyfikować grzybów, smakując – to może być niebezpieczne dla zdrowia lub życia.