Uwielbiany grzyb ma trującego sobowtóra. Leśnicy ostrzegają przed pomyłką
Grzybobranie to z pewnością przyjemna forma spędzania czasu, ale wymaga pewnego skupienia. W lesie łatwo o pomyłkę, która może skończyć się dla nas co najmniej nieprzyjemnie.
Kurki, a dokładniej pieprzniki jadalne, to jedne z najchętniej zbieranych grzybów w Polsce. Rosną powszechnie, jest ich dużo, a w kuchni nie wymagają specjalnej obróbki. Trafiają do jajecznicy, lądują w sosach i marynatach, a na pierwszy rzut oka wydają się być proste do identyfikacji. Jednak w lesie na nieostrożnych grzybiarzy czyhają lisówki pomarańczowe, czyli ich niebezpieczne sobowtóry.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Zwykłe pulpety? Nie tym razem! Dodaj kurki i zamień je w hit obiadowy
Jak odróżnić kurkę od lisówki?
Na pierwszy rzut oka, zarówno kurki, jak i lisówki, mogą wyglądać podobnie – to małe i żółte grzyby. Należy jednak pamiętać, że lisówka to podstępny sobowtór. Leśnicy ostrzegają przed pomyłką i zwracają uwagę na kilka kluczowych elementów, które pozwalają je rozróżnić.
Zacznij od kapelusza. Ten u kurki jest mięsisty, nieregularny i często ma pofalowany brzeg. Lisówka ma kapelusz znacznie cieńszy i bardziej kruchy, często o równym brzegu. Zdarza się, że lisówki mają bardziej nasycony, pomarańczowy kolor niż kurki, ale nie należy polegać wyłącznie na ocenie samej barwy, ponieważ w zależności od warunków, może się ona zmieniać.
Najważniejszy jest jednak spód kapelusza. Kurka ma tzw. fałszywe blaszki – są to grube, rozwidlone i nierówne żłobienia, które zbiegają się po trzonie. Lisówka ma natomiast prawdziwe blaszki, cienkie, gęsto ułożone, proste i łatwe do oddzielenia od miąższu.
Kurki najczęściej rosną w lasach iglastych, często pod sosnami, ale można je spotkać także w lasach liściastych. Lisówki natomiast preferują lasy iglaste, rosnąc zazwyczaj na próchniejącym drewnie, a nie bezpośrednio w glebie.
Dlaczego nie można jeść lisówek?
Lisówka pomarańczowa, choć łudząco podobna do popularnej kurki, kryje w sobie pewną pułapkę. Jej owocniki zawierają związek o nazwie arbitol. Zależnie od indywidualnych predyspozycji i wrażliwości organizmu, substancja ta może wywoływać zaburzenia trawienne.
Zjedzenie lisówki najczęściej prowadzi do silnych bólów brzucha, biegunki i wymiotów. Dlatego też grzyb ten jest klasyfikowany jako niejadalny, a wręcz lekko trujący. Mimo że nie zagraża życiu w takim stopniu jak muchomor sromotnikowy, zatrucie nim jest niezwykle nieprzyjemne. Z tego powodu leśnicy i mykolodzy kategorycznie odradzają zbieranie lisówek, nawet jeśli ma się co do nich cień wątpliwości.
Zasady zbierania grzybów
Pamiętaj o najważniejsze zasadach bezpiecznego grzybobrania. Zbieraj wyłącznie te grzyby, które dobrze znasz, a najlepiej skonsultuj swoje zbiory z grzyboznawcą. Nie wyrywaj, nie niszcz grzybni oraz leśnej ściółki. Unikaj zbierania bardzo małych lub młodych grzybów, które trudno zidentyfikować.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się z najbliższą stacją sanitarno-epidemiologiczną. Pamiętaj, aby nie podawać grzybów małym dzieciom. Nie przyjmuj porad od przypadkowo spotkanych grzybiarzy i unikaj kupowania grzybów z nieznanego źródła. Co najważniejsze, nigdy nie próbuj identyfikować grzybów, smakując – to może być niebezpieczne dla zdrowia lub życia.
