Stewia pochodzi z Ameryki Południowej. Za jej charakterystyczny smak odpowiadają glikozydy stewiolowe, przede wszystkim stewiozyd i rebaudiozyd A. Są one wielokrotnie słodsze od sacharozy, dlatego do słodzenia wystarcza niewielka ilość liści lub przygotowanego z nich proszku.
WIDEOBrzoskwiniowa mrożona herbata
Dlaczego liście stewii są tak słodkie?
Glikozydy stewiolowe mogą być około 200–300 razy słodsze od zwykłego cukru. Jednocześnie dostarczają znikomej ilości energii, ponieważ organizm nie trawi ich w taki sam sposób jak sacharozy. Same liście zawierają również błonnik, związki fenolowe i flawonoidy oraz niewielkie ilości składników mineralnych i witamin. Zastąpienie nią części cukru pozwala zmniejszyć kaloryczność napojów i potraw bez rezygnowania ze słodkiego smaku. Glikozydy stewiolowe nie sprzyjają również powstawaniu próchnicy w taki sposób jak fermentujące cukry.
Badania wskazują także na możliwe działanie przeciwutleniające i wpływ glikozydów stewiolowych na gospodarkę glukozową czy ciśnienie krwi, jednak większości tych obserwacji nie należy traktować jako dowodu, że stewia leczy konkretne choroby. Część efektów zależy od dawki i nadal wymaga lepszych badań klinicznych.
Jak wykorzystać świeżą stewię?
Do kubka herbaty wystarczy wrzucić jeden lub dwa świeże listki i lekko je zgnieść, aby szybciej uwolniły słodki smak. Stewia ma jednak charakterystyczny, lekko ziołowy, czasem lukrecjowy posmak, dlatego warto zaczynać od niewielkiej ilości.
Liście można dodawać także do lemoniady, koktajli, owsianki czy jogurtu. Nadają się również do suszenia. Wystarczy rozłożyć je cienką warstwą w suchym i przewiewnym miejscu, a po wyschnięciu rozdrobnić lub zmielić. Taki zielony proszek można później dodawać do napojów i deserów. Glikozydy stewiolowe są stosunkowo odporne na wysoką temperaturę, dlatego stewię można wykorzystywać również podczas gotowania i pieczenia.
Stewię można trzymać na parapecie
Stewia lubi jasne i ciepłe stanowisko. W doniczce potrzebuje przepuszczalnej ziemi oraz regularnego podlewania, ale podłoże nie powinno być stale zalane. Listki można obrywać przez cały okres wzrostu, a częste uszczykiwanie końcówek pędów pomaga roślinie się rozkrzewiać. Najbardziej aromatyczne liście zbiera się przed kwitnieniem. Można używać ich od razu albo ususzyć na później. Dzięki temu jedna niewielka doniczka potrafi przez wiele tygodni zastępować cukierniczkę stojącą obok.
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
