Odwiedziłam restaurację po "Kuchennych rewolucjach" Magdy Gessler. W menu zupa, którą zajadali się łódzcy robotnicy

Restauracja Imber mieści się w klimatycznym podwórzu przy ul. Piotrkowskiej 43. Jeszcze kilka lat temu lokal funkcjonował pod nazwą Gargoły i serwował dania kuchni podhalańskiej - placki po zbójnicku czy kwaśnicę. Przełom nastąpił w 2021 roku, kiedy do drzwi zapukała Magda Gessler. Znana restauratorka postawiła na odważny pomysł: powrót do żydowskich i robotniczych korzeni Łodzi.

To wtedy narodził się Imber (jid. imbir), a menu wypełniły dania, które przed laty gościły na stołach wielokulturowego miasta.

Restauracja Imber to nie tylko efekt udanej rewolucji Magdy Gessler z 2021 roku, ale przede wszystkim hołd dla "miasta czterech kultur". Łódzka kuchnia od zawsze była tyglem, w którym mieszały się wpływy polskie, żydowskie, niemieckie i rosyjskie. W lokalu to przenikanie się światów widać doskonale. Choć restauracja słynie z kuchni żydowskiej, jej serce bije w rytmie łódzkich tradycji robotniczych.

Najlepszym tego dowodem jest obecność w karcie absolutnych ikon regionu, takich jak zalewajka czy kapuśniak podawany z prażokami. To dania, które w Łodzi są świętością - proste, sycące i genialnie skomponowane. Właściciele restauracji sprytnie połączyli te lokalne klasyki z żydowskimi specjałami jak kawior żydowski, gęsie pipki czy czulent. Dzięki temu menu nie jest tylko "atrakcją turystyczną" z programu telewizyjnego, ale autentycznym zapisem smaków, które kiedyś unosiły się nad podwórzami kamienic przy Piotrkowskiej.

To podejście doceniają też internauci. Z oceną 4,6 na Google Imber plasuje się w ścisłej czołówce łódzkich lokali. Goście w opiniach najczęściej podkreślają, że restauracja "nie udaje", a smaki są uczciwe i głębokie - dokładnie takie, jakich szukamy w kuchni z duszą.

Odwiedziliśmy z mężem Imber w sobotnie popołudnie - moment, który w popularnych lokalach bywa testem cierpliwości. Tutaj miłe zaskoczenie: mimo ruchu, stolik dostaliśmy bez oczekiwania, a obsługa od razu przyjęła nas z uśmiechem i dużą sprawnością.

Zdecydowaliśmy się na tradycyjne dania rekomendowane przez Magdę Gessler. Na początek tatar ze śledzia po żydowsku. Nie jestem wielką fanką śledzi - w zasadzie jem tylko te przygotowane przez moją teściową - ale tutaj? Petarda. Delikatny, lekko słodki smak, przełamany chrupiącymi orzechami włoskimi. Totalnie nieoczywisty i świetnie zbalansowany.

Po przystawce na stół wjechały zupy - zalewajka, królowa łódzkich zup wywodząca się z robotniczych domów i kapuśniak z prażokami. Zalewajka była zawiesista, sycąca, wyraźnie kwaśna i pieprzna - dokładnie taka, jaka powinna być. W środku solidne kawałki mięsa, ziemniaków i grzybów. Do zupy dostałam kromkę chleba z masłem chrzanowym, obficie posypaną szczypiorkiem. Dla mnie strzał w dziesiątkę, choć uprzedzam - jeśli nie jesteście fanami kwaśnych zup, możecie mieć inne zdanie. Mój mąż zdecydował się na kapuśniak i dla niego był już "za mocny", ale ja uznałam go za naprawdę smaczny.

Z dań głównych spróbowaliśmy policzków wołowych i polecanych przez Magdę Gessler pulpetów baranich. Policzki były idealne - mięciutkie, rozpływające się w ustach, w esencjonalnym, głębokim sosie. Z kolei pulpety baranie okazały się bardzo aromatyczne, z wyczuwalną kolendrą i kremowym sosem jogurtowo-śmietanowym z dodatkiem wędzonego sera. Do tego kasza perłowa z podgrzybkami i selerem, fasolka szparagowa i jajko poche. To konkretna, sycąca kuchnia, ale bez ciężkości.

Na plus zdecydowanie porcje - duże, solidne, ale jeśli nie dacie rady, bez problemu dostaniecie opakowanie na wynos. Mieliśmy jeszcze ochotę na deser, w menu kusiła polecana przez Magdę Gessler pascha, ale po tak obfitym posiłku już nie dalibyśmy rady jej zjeść.

Za cały zestaw dla dwóch osób (zupa, przystawka, dwa dania główne, napoje) zapłaciliśmy 256 zł. Biorąc pod uwagę jakość, klimat i historię, którą dostajemy na talerzu, to cena jest zdecydowanie warta zapłacenia.