Przed laty podkradaliśmy te jabłka z sadu sąsiada. Mają więcej wartości niż inne

Antonówka to stara odmiana jabłoni, której owoce dojrzewają zwykle pod koniec sierpnia i we wrześniu. Jabłka są zielone lub żółtawe, czasem pojawia się na nich delikatny rumieniec. Mają soczysty, wyraźnie kwaskowaty miąższ i charakterystyczny zapach, którego trudno pomylić z popularnymi słodkimi odmianami. Dawniej antonówki były znacznie częściej spotykane w przydomowych sadach. Drzewa dobrze znoszą niskie temperatury, a same owoce od lat wykorzystuje się do pieczenia, gotowania oraz przygotowywania przetworów.

Podobnie jak inne jabłka, antonówka dostarcza pektyn, czyli rozpuszczalnego błonnika. Wspierają one prawidłową pracę jelit i stanowią pożywkę dla korzystnych bakterii tworzących mikrobiotę jelitową. Błonnik pomaga też zwiększyć sytość po posiłku oraz może wspierać utrzymanie prawidłowego poziomu cholesterolu i glukozy.

Stare odmiany jabłek zwracają uwagę również ze względu na zawartość polifenoli i innych związków o działaniu antyoksydacyjnym. W części badań tradycyjne odmiany wypadają pod tym względem lepiej od niektórych współczesnych jabłek hodowanych przede wszystkim z myślą o słodkim smaku, wyglądzie i trwałości podczas przechowywania. Antonówki dostarczają także witaminy C, potasu oraz mniejszych ilości witamin z grupy B, witaminy K, magnezu czy fosforu. Najwięcej cennych związków znajduje się również w skórce, dlatego zdrowych, dokładnie umytych jabłek nie trzeba przed jedzeniem obierać.

Kwaśny smak sprawia, że antonówka szczególnie dobrze nadaje się do potraw, w których słodsze jabłka mogą wypaść mdło. Można pokroić ją do owsianki, poddusić z cynamonem i podać z naleśnikami albo wykorzystać jako dodatek do jogurtu i domowego musli. Antonówki dobrze łączą się też z wytrawnymi składnikami. Pasują do pieczonej kaczki i gęsi, a pokrojone w cienkie plasterki można dorzucić do sałatki z serem pleśniowym, orzechami i sosem musztardowym.

Antonówka ma mocny aromat i wyraźną kwasowość, dlatego świetnie nadaje się do musu, kompotu, soku, dżemu czy prażonych jabłek zamykanych w słoikach na zimę. Pod wpływem temperatury szybko mięknie, więc łatwo uzyskać z niej gładkie nadzienie. To również jeden z klasycznych wyborów do szarlotki. Kwaśne jabłka dobrze równoważą słodkie kruche ciasto i nie potrzebują dużej ilości dodatkowych aromatów.