Kiedy skosztowałem jej w Bułgarii, wiedziałem, że muszę poznać przepis. Teraz sam robię co jakiś czas

Kiedy pierwszy raz spróbowałem faszerowanej papryki w Bułgarii, wiedziałem, że muszę poznać ten przepis. Nie było w nim nic skomplikowanego – kilka świeżych papryk, ser feta, jajka i natka pietruszki. A jaki był efekt? Zaskakująco wyraziste i pełne smaku danie.

Faszerowana papryka po bułgarsku to jedno z tych dań, które od razu kojarzą się z letnią prostotą i kuchnią pełną świeżych warzyw. W Bułgarii uchodzi wręcz za klasykę sezonu – zwłaszcza w czasie, gdy w warzywniakach królują podłużne papryki zwane czuszkami. To właśnie one najlepiej nadają się do nadziewania, bo mają cienkie ścianki, szybko miękną w piekarniku i doskonale chłoną smak farszu.

To danie nie jest wymyślną recepturą z restauracji, tylko domowym patentem Bułgarów na szybki i sycący posiłek. Zamiast mięsa, do środka trafia mieszanka jajek, sera feta i świeżej natki pietruszki. Brzmi prosto? Bo takie właśnie jest – a przy tym zaskakująco aromatyczne. Feta dodaje wyrazistej słoności, jajka sprawiają, że farsz się ścina i staje się puszysty, a pietruszka nadaje świeżego akcentu.

Największa zaleta tego przepisu polega na tym, że faszerowaną paprykę po bułgarsku można podawać na ciepło i na zimno. Sprawdzi się jako lekki obiad, dodatek do mięsa, przekąska na imprezę albo kolacja z kromką chleba i gęstym jogurtem. To właśnie ta uniwersalność sprawia, że po spróbowaniu w Bułgarii miałem pewność – ten smak muszę odtworzyć w swojej kuchni.

Klasyczna faszerowana papryka po bułgarsku wypełniana jest farszem z jajek, sera feta i natki pietruszki. To połączenie jest tak charakterystyczne dla bułgarskiej kuchni, że właściwie trudno je pomylić z czymkolwiek innym. Jednak warto wiedzieć, że w samym regionie istnieje kilka wariantów i każdy dom ma swój mały sekret.

• Feta i jajka – to podstawa farszu. Podczas pieczenia jajka ścinają się, a feta tworzy kremową, lekko słoną masę, która pięknie kontrastuje z delikatną papryką.
• Świeże zioła – w oryginale króluje natka pietruszki, ale zdarza się, że Bułgarzy dodają także koper czy szczypiorek. Zioła nadają farszowi świeżości i lekkości.
• Drobne dodatki – niektórzy dorzucają odrobinę startego żółtego sera dla mocniejszego smaku, inni lubią dodać szczyptę czubricy – przyprawy, którą w Bułgarii znajdziesz niemal na każdym stole.

Sam czasem eksperymentuję – raz dodałem do farszu trochę pieczonego czosnku i efekt był fantastyczny. Ale prawda jest taka, że najbardziej autentyczna faszerowana papryka po bułgarsku nie potrzebuje wielu kombinacji. W prostocie tkwi jej siła – im mniej składników, tym bardziej można poczuć naturalny smak papryki i sera feta.

Faszerowana papryka po bułgarsku nie wymaga ani długiego gotowania, ani wymyślnych składników. To właśnie w prostocie tkwi jej urok. Kilka tanich produktów, trochę cierpliwości podczas pieczenia i na stole ląduje danie, które zachwyci smakiem i aromatem.

Składniki:

• ok. 12 podłużnych papryk typu czuszki lub mniejszych igołomskich,
• 5 jajek,
• 300 g sera feta,
• 1 pęczek świeżej natki pietruszki,
• 1 łyżka mąki pszennej,
• sól do smaku,
• olej do posmarowania papryk.

Sposób przygotowania:

1. Umyj papryki i usuń z nich gniazda nasienne oraz białe włókna w środku. Dzięki temu farsz równomiernie je wypełni, a papryki nie popękają podczas pieczenia.
2. W misce zblenduj lub dokładnie wymieszaj jajka z fetą, szczyptą soli i drobno posiekaną natką pietruszki. Masa na początku będzie dość płynna – to normalne, zwiąże się w piekarniku.
3. Napełniaj papryki do 3/4 wysokości. Nie przepełniaj ich, ponieważ farsz urośnie i sam dopełni wolną przestrzeń.
4. Ułóż papryki na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Posmaruj wierzch każdej z nich cienką warstwą oleju.
5. Posyp delikatnie brzegi i górę farszu mąką – to mały trik, który sprawi, że nadzienie nie wypłynie i będzie zwarte.
6. Piecz w piekarniku nagrzanym do 190–200°C przez około 30 minut, aż papryki się zarumienią, a farsz całkowicie się zetnie.

Gotowe! Faszerowana papryka po bułgarsku smakuje świetnie zarówno na gorąco, jak i na zimno. Ja często jem ją jeszcze tego samego dnia na obiad, a następnego wyciągam z lodówki jako przekąskę – i muszę przyznać, że na zimno smakuje równie dobrze, jeśli nie lepiej.