Mięsną galaretę robię inaczej niż wszyscy. Jest lżejsza i szybciej tężeje

W czasach PRL-u świąteczne menu nie obyłoby się bez zimnych nóżek. Przekąska ta cieszyła się wówczas ogromną popularnością, dzisiaj zaś coraz mniej osób skłania się ku gotowaniu wywaru ze świńskich repetek. Jako że w moim domu nie wszyscy przepadają za tradycyjnymi zimnymi nóżkami, sięgam po delikatniejszą i nieco lżejszą alternatywę.

Tymbalik, galantyna to inne nazwy galarety drobiowej

Źródło zdjęć: © Adobe Stock

Karina Czernik

18 grudnia 2023, 13:49

W PRL-u słynną meduzę podawano nie tylko w barach czy podrzędnych knajpach, ale i w szykowanych restauracjach. Zazwyczaj towarzyszyła jej tzw. lorneta, czyli pięćdziesiątka lub setka wódki. Nie był to, rzecz jasna, wyłącznie restauracyjny przysmak. Galareta uświetniała świąteczne menu w wielu domach. Podobnie jest dzisiaj, choć coraz częściej szukamy alternatyw na prostsze i lżejsze rozwiązania. Takim jest galareta drobiowa.

Dalsza część artykułu pod materiałem wideo

WIDEO
Brakuje ci pomysłów na smaczne śniadanie? Przychodzimy z gotową recepturą w ciekawym wydaniu

Galareta mięsna na wywarze drobiowym. Łatwiej, szybciej, lżej

Studzielina, powstała na bazie tradycyjnej receptury, czyli przy użyciu nóżek wieprzowych, gotowana jest długo i wolno. Dopiero wtedy wydzielany jest naturalny kolagen, dzięki któremu galareta zastyga. Proces ten można przyspieszyć, modyfikując nieco przepis na galaretę.

Zamiast wieprzowiny, warto sięgnąć po drób, dzięki czemu nasza galareta nabierze delikatnego smaku, będzie też mniej tłusta. Ze względu na to, że wywar drobiowy nie jest wystarczająco kolagenowy, bardziej niż pewne jest to, że sam nie stężeje. Dodajemy więc do niego kilka łyżeczek żelatyny (na litr wywaru od 20 do 30 gramów, przy 30 gramach galareta będzie bardziej "zwięzła"). Takie galaretki z kurczakiem nazywane są również tymbalikami czy galantyną.

Mój brat nie smaży naleśników na krokiety. Pyszny dodatek do barszczu robi dwa razy szybciej

Galareta drobiowa. Przepis

Składniki:

600 gramów mięsa z kurczaka z kością (udka, nogi, itp.),
30 g żelatyny + 100 ml wody,
1 marchew,
5 ząbków czosnku,
połówka cebuli,
mały korzeń pietruszki,
niewielki kawałek selera,
2 liście laurowe,
1 litr wody,
świeży lubczyk lub natka pietruszki,
sól i pieprz do smaku,
dodatkowo: 2 jajka ugotowane na twardo, zielony groszek z puszki.

Przygotowanie:

Mięso przełóż do garnka i zalej wodą (1l). Zagotuj całość pod przykryciem na dużym ogniu.
Gdy wywar z zagotuje się, zdejmij z niego powstałą pianę, a następnie dorzuć liście laurowe oraz wszystkie pokrojone warzywa (marchewkę, cebulę, seler, pietruszkę). Taki bulion gotuj przez około 1,5 godziny na wolnym ogniu.
Żelatynę rozpuść w chłodnej wodzie i odstaw na chwilę, by napęczniała.
Gotowy wywar przecedź i dopraw (wywar uzupełnij wrzącą wodą, by otrzymać łącznie litr płynu). Marchewkę pokrój w kosteczkę, a mięso oddziel od kości.
Wywar wymieszaj z żelatyną (nie gotuj, gdyż żelatyna może stracić swoje właściwości).
W małych miseczkach umieść kawałki mięsa, pokrojoną marchewkę, odrobinę groszku z puszki, cząstki jajek i posiekaną drobno świeżą natkę pietruszki lub lubczyk.
Składniki zalej przygotowanym wywarem. Całość odstaw do ostudzenia, a następnie przełóż do lodówki.