Udało mu się znaleźć wyjątkowo rzadkiego grzyba. "Prawdziwy skarb polskiej przyrody"

Wilgotnica papuzia (Gliophorus psittacinus), nazywana też wilgotniczką, jest prawdziwym obieżyświatem – występuje na wszystkich kontynentach poza Antarktydą i Afryką. Jednak w Polsce gatunek jest wyjątkowo rzadki, dlatego figuruje na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski jako potencjalnie zagrożony. Można go spotkać od maja do połowy listopada głównie na południu kraju. Dlatego w Wielkopolsce to tak niezwykłe znalezisko. Pamiętajmy jednak, że grzyb ten jest klasyfikowany jako niejadalny lub słabo trujący. Dlatego zostaje nam jedynie podziwianie jego pięknych kolorów.

Piotr Grześ, znany w mediach społecznościowych jako Grzybów_znawca, jest pod ogromnym wrażeniem ponownego spotkania z jasnozielonym owocnikiem.

– Wilgotniczka papuzia to gatunek kojarzony przede wszystkim z podgórskimi, nasłonecznionymi łąkami oraz pastwiskami. W Wielkopolsce jest niezwykłą rzadkością i praktycznie się jej tu nie widuje. Dwa lata temu udało mi się jednak wypatrzeć jedno całkowicie nowe stanowisko tego grzyba na terenie Nadleśnictwa Czerniejewo. Teraz wróciłem i znów zobaczyłem owocniki – mówi Piotr Grześ w naszej rozmowie dla Pyszności.

Jak podkreśla autor obserwacji, w kraju udokumentowano dotąd ok. 37 stanowisk tego gatunku. Sam fakt ponownego pojawienia się grzybów w tym samym miejscu jest ważną wskazówką, że siedlisko zachowało warunki potrzebne dla wilgotnicy.

Największe wrażenie robi jaskrawa i intensywna barwa młodych owocników. Piotr Grześ opowiada o przemianie, która idzie w parze z wiekiem grzyba i warunkami pogodowymi.

– Żywa, wręcz szmaragdowozielona barwa jest w świecie grzybów niezwykłą rzadkością. W przypadku wilgotnicy papuziej odpowiada za nią mieszanina unikalnych barwników rozpuszczonych w lepkim śluzie pokrywającym owocniki. Młode są intensywnie zielone i mocno śliskie, ale z czasem, pod wpływem słońca i dojrzewania, zaczynają przybierać odcienie żółte, pomarańczowe, a nawet różowoczerwone – opowiada grzyboznawca.

Charakterystyczne są również szerokie, dość rzadko ustawione blaszki, zwykle żółtawe lub oliwkowe. Kapelusze wilgotnicy papuziej najczęściej są ukryte w wysokich trawach.

Piotr Grześ zwraca uwagę, że podczas ostatnich wypraw trafił również na chlorówkę z Parku Krajobrazowego Dolina Kamionki.

– To też grzybowy rarytas! Jej owocniki mają niesamowitą, głęboką, błękitną lub turkusową barwę, która w świecie grzybów jest niezwykłą rzadkością. Wygląda, jakby była pokryta patyną. Co ciekawe, ten grzyb potrafi zabarwiać na zielononiebiesko drewno, na którym rośnie! Spotkanie tak spektakularnie wybarwionego grzyba w naturalnym środowisku to dla każdego mykologa wielkie święto – podkreśla specjalista.

Wilgotnica papuzia nie jest grzybem o wartości kulinarnej, dlatego nie ma potrzeby, aby ją zrywać. Chociaż nie znajduje się pod ścisłą ochroną, grzyboznawca apeluje, aby nie niszczyć stanowiska.

– Ze względu na unikalność stanowi prawdziwy skarb polskiej przyrody. Najlepsze, co możemy zrobić, to uwiecznić ją na zdjęciu, zapisać dokładną lokalizację GPS i zgłaszać takie obserwacje do krajowych baz mykologicznych lub lokalnych kół przyrodniczych. W ten sposób pomagamy chronić stanowiska tego pięknego gatunku – doradza grzyboznawca.

Takie zgłoszenia mają realne znaczenie. Pomagają lepiej poznać rozmieszczenie rzadkiego gatunku i chronić łąki oraz pastwiska, na których nadal może przetrwać.