Wielu niesłusznie omija w sklepie. Jedna szklanka dziennie, a jelita szybko odczują różnicę

Sok pomidorowy nie przekonuje do siebie smakiem tak łatwo jak pomarańczowy, jabłkowy czy nawet marchewkowy, ale akurat w jego przypadku nie o smak ani orzeźwienie chodzi najbardziej. Najciekawsze działanie dotyczy jednak miejsca, o którym przy takim napoju się nie myśli, czyli jelit. To właśnie dla nich liczy się cały układ drobnych elementów, ponieważ przekłada się on na komfort trawienia i poprawę pracy przewodu pokarmowego. Jedna szklanka nie wygląda jak coś wyjątkowego, ale w tym przypadku pozory naprawdę bardzo mylą.

Likopen to naturalny czerwony barwnik obecny w pomidorach. Należy do karotenoidów i działa przeciwutleniająco, więc stara się ograniczać uszkodzenia komórek wywołane przez wolne rodniki. To jednak tylko część składu soku pomidorowego. Znajduje się w nim także potas w ilości około 200-300 mg na 100 ml, który odpowiada za gospodarkę elektrolitową oraz pracę mięśni, w tym jelit.

Obecny jest również błonnik, głównie rozpuszczalny, który wpływa na konsystencję zawartości pokarmowej i tempo jej przesuwania, choć w soku jest go mniej niż w całych pomidorach. Sok dostarcza też witaminę C, witaminę A w formie beta-karotenu oraz niewielkie ilości witaminy K. Do tego dochodzą kwasy organiczne, czyli naturalne związki odpowiadające za lekko kwaśny posmak, które wpływają na środowisko w przewodzie pokarmowym. Taka kombinacja powoduje, że jego działanie nie opiera się na jednym składniku, lecz na kilku elementach ze sobą współpracujących.

Sok pomidorowy działa na jelita także w prosty, mechaniczny sposób, czyli przez swoją objętość i zawartość wody oraz niewielką ilość błonnika. Płyn zwiększa ilość zawartości w jelitach i ją rozrzedza, a to ułatwia jej przesuwanie i skraca czas zalegania. Nawet już porcja około 200-250 ml zwiększa objętość treści pokarmowej, co jest doskonale odczuwalne u osób z tendencją do zaparć. Błonnik rozpuszczalny tworzy delikatną, żelową strukturę, która wiąże wodę i utrzymuje odpowiednią konsystencję stolca. Taki efekt jest korzystny, ale nie u każdego wygląda tak samo, ponieważ przy bardzo wrażliwych jelitach większa ilość płynów i kwasów może nasilać uczucie dyskomfortu.

Sok pomidorowy zawiera naturalne kwasy organiczne, głównie kwas cytrynowy i jabłkowy, które nadają mu lekko kwaśny smak i wpływają na środowisko w przewodzie pokarmowym. Po wypiciu obniżają na krótko pH, czyli stopień kwaśności, a to z kolei ułatwia wstępne trawienie oraz aktywność enzymów trawiennych. W jelitach efekt ten jest słabszy, ponieważ zawartość pokarmowa zostaje szybko zobojętniona, ale lokalne zmiany pH są ważne dla bakterii jelitowych. Często mówi się, że kwaśne produkty "poprawiają florę jelitową", ale dowody na mocny i bezpośredni wpływ są na ten moment ograniczone. Tak naprawdę, ważniejszy jest ogólny sposób jedzenia niż pojedynczy napój, choć u części osób taka lekka kwasowość pobudza pracę przewodu pokarmowego i wpływa na samopoczucie po posiłku.

Sok pomidorowy może w pewnym stopniu oddziaływać na mikrobiotę jelitową, czyli bakterie zamieszkujące jelita, choć nie działa tak bezpośrednio jak na przykład produkty fermentowane. Zawiera niewielkie ilości błonnika oraz naturalnych związków roślinnych, które są wykorzystywane przez bakterie w formie pożywki, czyli podstawy do ich wzrostu. W badaniach obserwuje się, że dieta hojnie obdarowana pomidorami i ich przetworami zwiększa różnorodność bakterii jelitowych, ale trudno przypisać ten efekt samemu sokowi.

Sok pomidorowy to w dużej mierze woda, dlatego wpływa na nawodnienie, a to jest bardzo ważne dla pracy jelit. Gdy organizm ma za mało płynów, zawartość pokarmowa staje się bardziej zbita i trudniej się przesuwa, dlatego regularne picie napojów zmienia komfort wypróżniania. Oprócz wody dostarcza też elektrolity, głównie potas, czyli pierwiastek, który dokłada swoją cegiełkę do pracy mięśni, w tym mięśni jelit odpowiedzialnych za ruch treści pokarmowej. W jednej szklance może znajdować się kilkaset miligramów potasu, więc nie jest to ilość, koło której organizm przechodzi obojętnie. Sok niestety nie zastąpi nawodnienia w ciągu dnia, ale może je uzupełniać, tym bardziej, gdy ktoś ma problem z piciem odpowiedniej ilości wody.

Sok pomidorowy nie dla każdego jest niestety dobry, ponieważ jego skład może nasilać pewne dolegliwości. U osób z refluksem, czyli cofaniem się treści żołądkowej do przełyku, kwaśny smak może zwiększać pieczenie i dyskomfort po wypiciu. Podobnie jest przy bardzo wrażliwych jelitach, ponieważ większa ilość płynu i naturalnych związków z pomidorów może powodować uczucie przelewania lub luźniejszy stolec. Warto też zwrócić uwagę na sól, ponieważ wiele gotowych soków zawiera jej sporo, nawet około 0,5-0,7 g na 100 ml, co przy większych porcjach szybko się sumuje. W takich sytuacjach lepiej wybierać wersje bez dodatku soli i obserwować reakcję organizmu, zamiast zakładać, że każdy odczuje taki sam efekt.

Aby sok pomidorowy faktycznie mógł się przydać, warto traktować go jak dodatek do posiłku, a nie zamiennik jedzenia. Najlepiej odnajduje się porcja około 200 ml wypita razem z jedzeniem, ponieważ wtedy składniki są lepiej wykorzystywane i dyskomfort ze strony żołądka nie ma żadnych podstaw, aby się pojawić. Dobrze wybierać sok bez zbędnych dodatków, na przykład soli, a jeśli smak jest zbyt intensywny, można go lekko rozcieńczyć wodą. Ciekawostką jest to, że u części osób organizm lepiej toleruje go w temperaturze pokojowej, niż gdy jest bardzo zimny. Warto też zwrócić uwagę na regularność, ponieważ pojedyncza szklanka nie zmienia wiele, ale powtarzany nawyk już wpływa na to, jak czuje się organizm.

Sok pomidorowy nie działa jednym mechanizmem i to właśnie jest w nim najciekawsze. To, co dzieje się po jego wypiciu, zaczyna się w jelitach i zaskakuje nawet największych pasjonatów zdrowia. Właśnie dlatego warto spojrzeć na niego z innej perspektywy, bo w tym produkcie dzieje się dla organizmu więcej niż powszechnie wiadomo.