ogon

Przed laty ich obecność na talerzu nikogo nie dziwiła, ale dziś kojarzą się raczej z gryzakiem dla psa lub mięsem drugiej kategorii. Kiedy znalazłam je w menu jednej z restauracji, nie mogłam odmówić testów.

Choć w Polsce ten produkt kojarzy się dziś głównie z zapomnianym mięsem z bazaru, w Andaluzji jest kulinarnym skarbem serwowanym w najlepszych restauracjach. To jedno z tych dań, które po długim gotowaniu potrafi zachwycić głębią smaku bardziej niż wiele popularnych kawałków wołowiny.

Przed laty zajadali się nią nasi dziadkowie, ale dziś można jej szukać ze świecą. Na polskich stołach pojawia się rzadko, ale najwyższa pora przypomnieć sobie przepis sprzed lat.

Na co dzień zajadamy kurczaka, czasem na stół trafia schabowy albo gulasz z wołowiny. Ta część w sklepie mięsnym pozostaje w cieniu. Ma jednak tyle do zaoferowania, że warto zaprosić ją do kuchni.

Zupa ogonowa to tradycyjna potrawa, która dawniej cieszyła się dużą popularnością, zwłaszcza w czasach PRL-u. Przygotowywana jest na bazie ogonów wołowych, co nadaje jej wyjątkowy smak i wartość odżywczą.

Zupa ogonowa była kulinarnym rarytasem w PRL-u. Obecnie mało kto o niej pamięta, a szkoda, bowiem to wyjątkowo smaczna i pożywna zupa, która rozgrzewa oraz syci na długi czas.

Polacy zapomnieli, że ogony wołowe był kiedyś nierzadkim gościem na stołach. Dzisiaj wiele osób patrzy na nie z obrzydzeniem, mimo że produkt ten jest niezwykle ceniony w kuchniach całego świata. Przykładem niech będzie kuchnia andaluzyjska, w której popularnością cieszy się rewelacyjny gulasz na bazie ogonów wołowych. Natomiast zupa ogonowa to przysmak wielu krajów azjatyckich.

Wiele potraw, których popularność przypada na okres PRL-u, zaczyna wracać na stoły w wielkim stylu. Przykładem jest zupa ogonowa, zwana "ogonówką". Niegdyś była bardzo popularnym daniem wśród klasy robotniczej. Namiętnie serwowano ją w stołówkach pracowniczych głównie ze względu na to, że była posiłkiem sytym i treściwym (smak pozostawiał wiele do życzenia). Dzisiaj potrawę tę można urozmaicać na wiele różnych sposób, sprawiając, że z peerelowskiego koszmarku zmieni się w grzechu warty rarytas.