Brzydka, szorstka, ale bezkonkurencyjna. Do czego użyć szarej renety?

Szara reneta to jedna z najstarszych i najbardziej cenionych odmian jabłek w Europie. Choć jej korzenie sięgają Francji, od pokoleń uchodzi w Polsce za absolutny klasyk jesienno-zimowej kuchni. Na straganie łatwo ją przeoczyć, bo na tle wypolerowanych, krzykliwie czerwonych owoców wygląda dość surowo. Ma matową, chropowatą, oliwkowo-szarą skórkę. Nie dajcie się jednak zwieść pozorom, bo pod spodem kryje się miąższ o unikalnych właściwościach.

Większość jabłek, które kupujemy w marketach, to odmiany typowo deserowe: Gala, Jonagold, Ligol czy Champion. Są kruche, bardzo soczyste i słodkie, co sprawdza się przy chrupaniu na surowo, ale kompletnie dyskwalifikuje je przy gotowaniu czy pieczeniu. Pod wpływem temperatury takie owoce puszczają mnóstwo wody i zamieniają się w papkę.

Szara reneta to zupełnie inna kategoria. Jej miąższ jest zwarty, kwaskowaty, z głęboką, korzenną nutą. Najważniejsza cecha ujawnia się jednak podczas obróbki termicznej: reneta mięknie, ale doskonale trzyma formę i nie rozpada się. W przeciwieństwie do równie kwaśnej Antonówki, która natychmiast rozgotowuje się na gładki mus, szara reneta pozwala zachować wyczuwalne, zwarte kawałki owocu.

Do tego dochodzi świetny profil odżywczy. Ma znacznie mniej cukrów prostych niż odmiany deserowe, za to obfituje w witaminę C, polifenole oraz pektyny, czyli cenny błonnik wspomagający pracę jelit.

Mocna kwasowość i zwarta struktura sprawiają, że szara reneta to najbardziej wszechstronne jabłko w spiżarni.

W słodkich wypiekach stanowi fundament tradycyjnej szarlotki i jabłecznika. Jej wyrazisty, cierpki smak idealnie równoważy słodycz kruchego ciasta, a nadzienie nie podchodzi wodą i nie rozmiękcza spodu. Świetnie nadaje się też do powolnego pieczenia w całości z dodatkiem miodu, orzechów i cynamonu oraz do suszenia na chrupiące czipsy.

Równie niezastąpiona okazuje się w daniach wytrawnych. Kwas zawarty w rencie doskonale przełamuje tłuszcz pieczonej kaczki, gęsi czy tradycyjnego schabu ze śliwką. Owoce pieczone razem z mięsem tworzą gęsty, esencjonalny sos o głębokim aromacie.

To także sekret dwóch wielkich hitów polskiego stołu. Dodana do klasycznej sałatki jarzynowej zamiast słodkiego jabłka wnosi orzeźwienie, chrupkość i przyjemną kwasowość, która doskonale komponuje się z majonezem i gotowanymi warzywami. Z kolei wrzucona do garnka z wigilijnym barszczem czerwonym uwalnia naturalne kwasy i pektyny, dzięki czemu zupa zyskuje piękny, rubinowy kolor, głęboki aromat i idealny balans bez konieczności nadmiernego zakwaszania octem.

Kupując renetę, wybierajcie owoce twarde i ciężkie w dłoni. Jeśli jabłko jest miękkie, a jego skórka pomarszczona, oznacza to, że owoc przeleżał zbyt długo w nieodpowiednich warunkach i stracił swoją charakterystyczną soczystość.

A wy do czego najchętniej wykorzystujecie szarą renetę? Ląduje u was tylko w szarlotce, czy testujecie ją też w wytrawnych potrawach i świątecznym barszczu?