Mało kto schyla się po ten grzyb. W wielu krajach jest ceniony za pyszny smak
Purchawka chropowata to grzyb, który często pozostaje niezauważony podczas leśnych spacerów. Nie ma kapelusza ani charakterystycznego trzonu, dlatego wielu grzybiarzy nie traktuje go jako wartościowego zbioru. Tymczasem młode okazy są jadalne i mogą stać się bazą wielu prostych dań.
Od czerwca w polskich lasach można natrafić na purchawkę chropowatą (Lycoperdon perlatum). Najczęściej rośnie w lasach liściastych i mieszanych, ale można ją spotkać również na obrzeżach ścieżek, polanach i w miejscach porośniętych mchem. Występuje pojedynczo lub w niewielkich grupach. Jej charakterystyczną cechą jest kulisty lub gruszkowaty kształt oraz powierzchnia pokryta drobnymi kolcami i brodawkami, które z czasem odpadają, pozostawiając małe punkciki na skórce.
Grzyby, które odstraszają wyglądem. Ekspert wyjaśnił rzadkie zjawisko
Jak rozpoznać purchawkę i bezpiecznie ją zbierać?
Najważniejszą zasadą podczas zbioru purchawek jest kontrola wnętrza grzyba. Każdy egzemplarz należy przekroić. Do spożycia nadają się wyłącznie owocniki o całkowicie białym, zwartym i jednolitym miąższu. Jeżeli w środku pojawia się żółtawe, oliwkowe lub brunatne zabarwienie, oznacza to, że grzyb rozpoczął proces dojrzewania zarodników i nie powinien trafić na talerz.
Dojrzałe purchawki łatwo rozpoznać po brunatnym, pylącym wnętrzu. To właśnie stąd pochodzi ich nazwa – po naciśnięciu uwalniają chmurę zarodników. Podczas zbiorów warto wybierać wyłącznie jędrne, młode sztuki. Jak w przypadku wszystkich dzikich grzybów, konieczna jest pewność oznaczenia gatunku. W razie wątpliwości najlepiej skorzystać z atlasu grzybów lub porady doświadczonego grzybiarza.
Purchawka chropowata w kuchni
Młode purchawki mają delikatny smak, który nie dominuje nad innymi składnikami. Niektórzy wyczuwają w nich subtelną orzechową nutę. Dzięki zwartej strukturze dobrze znoszą smażenie i krótką obróbkę termiczną.
Najpopularniejszym sposobem wykorzystania jest panierowanie i smażenie na złoty kolor. Tak przygotowane purchawki przypominają niewielkie kotlety i świetnie komponują się z sosem czosnkowym lub świeżymi warzywami. Można je również dusić z cebulą, dodawać do jajecznicy, omletów i makaronów. Dobrze sprawdzają się także jako składnik risotto, farszów czy kremowych sosów do mięs i warzyw.
Przepis na purchawkę chropowatą w panierce
Przed rozpoczęciem przygotowań zawsze przekrój każdy grzyb. Białe wnętrze to najważniejszy znak, że purchawka nadaje się do spożycia.
Składniki
- 500 g młodej purchawki chropowatej,
- 1 jajko,
- 80 g bułki tartej,
- 50 g mąki pszennej,
- 3 g soli,
- 2 g pieprzu,
- 200 ml oleju do smażenia,
- 2 g czosnku granulowanego,
- 2 g słodkiej papryki.
Sposób przygotowania
- Oczyść purchawki z ziemi i leśnych zanieczyszczeń.
- Odetnij dolne części owocników.
- Przekrój każdy grzyb i sprawdź, czy jego wnętrze jest białe oraz jednolite.
- Roztrzep jajko z solą, pieprzem, czosnkiem granulowanym i papryką.
- Obtocz purchawki w mące.
- Zanurz je w jajku.
- Obtocz je dokładnie w bułce tartej.
- Rozgrzej olej na patelni.
- Smaż purchawki przez 2–3 minuty z każdej strony.
- Przełóż je na ręcznik papierowy i odsącz z nadmiaru tłuszczu.
- Podaj od razu po usmażeniu.
Tak przygotowane purchawki najlepiej smakują jeszcze ciepłe. Można serwować je z pieczywem, kiszonym ogórkiem lub lekkim dipem jogurtowym, który podkreśli ich łagodny, leśny charakter.
Pamiętaj o najważniejsze zasadach bezpiecznego grzybobrania. Zbieraj wyłącznie te grzyby, które dobrze znasz, a najlepiej skonsultuj swoje zbiory z grzyboznawcą. Nie wyrywaj, nie niszcz grzybni oraz leśnej ściółki. Unikaj zbierania bardzo małych lub młodych grzybów, które trudno zidentyfikować. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się z najbliższą stacją sanitarno-epidemiologiczną. Pamiętaj, aby nie podawać grzybów małym dzieciom. Nie przyjmuj porad od przypadkowo spotkanych grzybiarzy i unikaj kupowania grzybów z nieznanego źródła. Co najważniejsze, nigdy nie próbuj identyfikować grzybów, smakując – to może być niebezpieczne dla zdrowia lub życia.