To, co musisz wiedzieć na samym początku: kurki (czyli pieprzniki jadalne) nie rosną wszędzie. Pojawiają się w ściśle określonych warunkach, dlatego jeśli chcesz wrócić z lasu z pełnym koszem, musisz zwrócić uwagę na trzy kluczowe sprawy: miejsce i czas, sposób szukania i pewność, co zbierasz. Jeśli zadbasz o te rzeczy, a następnie dokładnie oczyścisz grzyby, pyszny obiad czy śniadanie z kurkami masz jak w banku.
WIDEOGołąbki z kurkami i ryżem. To król sierpniowych obiadów
Gdzie i kiedy szukać kurek?
Przede wszystkim w miejscach dość wilgotnych. Najchętniej rosną w zacienionych fragmentach lasu, w niewielkich zagłębieniach terenu oraz wszędzie tam, gdzie miękki mech, igliwie lub warstwa opadłych liści chronią glebę przed wysychaniem. Często kryją się w okolicy drzew takich jak sosny, świerki, dęby, buki, brzozy czy graby, ponieważ tworzą z nimi mikoryzę – czyli obustronnie korzystną współpracę, w której grzyb czerpie z korzeni drzewa składniki odżywcze, a w zamian dostarcza mu wodę i sole mineralne.
Tak jak miejsce, ważny jest również czas poszukiwań i najlepiej ruszyć do lasu dwa lub trzy dni po obfitym deszczu. Jednak uzbrój się w cierpliwość – nawet w z pozoru dobrym miejscu i czasie możesz się zawieść, bo młode grzyby potrafią być niemal całkowicie ukryte pod mchem i igliwiem.
Widzisz jedną? Wokół na pewno jest ich więcej
Dobra wiadomość jest taka, że kurki najczęściej występują w większych grupach. Po znalezieniu pierwszej kurki należy się zatrzymać, przykucnąć i skrupulatnie przejrzeć teren w promieniu kilku metrów. Bądź uważny, ponieważ żółte kapelusze chowają się pod mchem czy igliwiem i z nieodpowiedniej perspektywy mogą być wręcz niezauważalne.
A co, gdy już znajdziesz kurki?
Wówczas upewnij się, że na pewno masz do czynienia z odpowiednim grzybem. Jadalna kurka wyróżnia się nieregularnym, lekko pofalowanym kapeluszem, jasnym, jędrnym miąższem o przyjemnym zapachu przypominającym morele oraz grubymi, tępymi fałdami pod spodem, które płynnie zbiegają na trzon (nie ma cienkich blaszek). Najczęściej bywa mylona z niejadalną lisówką pomarańczową, która posiada gęste, cienkie blaszki, bardziej intensywny kolor i często wyrasta na próchniejącym drewnie (kurka rośnie bezpośrednio w glebie).
Gdy już upewnisz się, że to na pewno właściwy grzyb, delikatnie wykręć go przy nasadzie, a odkryte miejsce przykryj ściółką, tak aby nie wyschło. Zebrane grzyby zawsze należy składać do przewiewnego, wiklinowego kosza – plastikowe torby powodują szybkie nagrzewanie i psują zbiory jeszcze przed powrotem do kuchni.
Pamiętaj o najważniejszych zasadach bezpiecznego grzybobrania. Zbieraj wyłącznie te grzyby, które dobrze znasz, a najlepiej skonsultuj swoje zbiory z grzyboznawcą. Nie wyrywaj, nie niszcz grzybni oraz leśnej ściółki. Unikaj zbierania bardzo małych lub młodych grzybów, które trudno zidentyfikować. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się z najbliższą stacją sanitarno-epidemiologiczną. Pamiętaj, aby nie podawać grzybów małym dzieciom. Nie przyjmuj porad od przypadkowo spotkanych grzybiarzy i unikaj kupowania grzybów z nieznanego źródła. Co najważniejsze, nigdy nie próbuj identyfikować grzybów, smakując – to może być niebezpieczne dla zdrowia lub życia.
