Prawdziwek ma konkurencję. Ten grzyb niedawno był rzadkością, dziś coraz więcej go w polskich lasach

Jeszcze kilkanaście lat temu znalezienie borowika amerykańskiego (Aureoboletus projectellus) graniczyło w Polsce z cudem. Ten gatunek pochodzi z Ameryki Północnej, a do Europy trafił prawdopodobnie wraz z sadzonkami drzew lub transportem drewna. Pierwsze jego okazy w naszym kraju zauważono w rejonie Mierzei Wiślanej oraz na Podlasiu.

Dziś ten ekspansywny grzyb rozprzestrzenił się po niemal całej Polsce, a w sezonie grzybowym lasy iglaste, zwłaszcza te rosnące na piaszczystych glebach, bywają nim dosłownie usiane.

Borowik wysmukły szybko zyskał od grzybiarzy żartobliwe miano "grzyba dla leniwych". Wynika to z kilku unikalnych cech, które czynią zbieranie go wyjątkowo łatwym i satysfakcjonującym. Przede wszystkim grzyb ten wyrasta zazwyczaj w bardzo dużych skupiskach. Jeśli znajdziesz jeden okaz, w zasięgu wzroku niemal na pewno zobaczysz kolejne kilkanaście sztuk. Do tego ma niezwykle smukłą, długą nóżkę i pomarańczowo-brązowy kapelusz, przez co wyraźnie odstaje od ściółki i widać go już z daleka.

Co jednak najważniejsze – borowik amerykański niezwykle rzadko bywa robaczywy. Owady zamieszkujące polskie lasy wciąż nie do końca "przepadają" za tym obcym gatunkiem, co sprawia, że nawet bardzo duże i wyrośnięte okazy zachowują idealnie twardy, czysty miąższ.

Wygląd borowika wysmukłego jest na tyle charakterystyczny, że trudno pomylić go z trującym grzybem. Jego trzon jest bardzo długi, smukły, lekko pofalowany i wyraźnie żebrowany (wygląda jak pokryty pionowymi bruzdami). Kapelusz jest w odcieniach czerwonobrązowych, miedzianych lub pomarańczowo-brązowych, z charakterystycznie podwiniętą skórką przy krawędzi. Rurki pod kapeluszem początkowo są żółte, z wiekiem stają się jednak intensywnie oliwkowozielone.

Pod względem kulinarnym borowik amerykański sprawdza się doskonale. Chociaż ma nieco delikatniejszy, mniej "leśny" aromat niż nasz tradycyjny borowik szlachetny, jest niezwykle twardy i chrupiący. Genialnie nadaje się do marynowania w occie (ze względu na ładny wygląd małych okazów), sosów grzybowych, suszenia oraz smażenia na maśle. Jeśli spotkasz go podczas jesiennego spaceru, koniecznie wrzuć go do koszyka.

Pamiętaj o najważniejszych zasadach bezpiecznego grzybobrania. Zbieraj wyłącznie te grzyby, które dobrze znasz, a najlepiej skonsultuj swoje zbiory z grzyboznawcą. Nie wyrywaj, nie niszcz grzybni oraz leśnej ściółki. Unikaj zbierania bardzo małych lub młodych grzybów, które trudno zidentyfikować. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się z najbliższą stacją sanitarno-epidemiologiczną.

Pamiętaj, aby nie podawać grzybów małym dzieciom. Nie przyjmuj porad od przypadkowo spotkanych grzybiarzy i unikaj kupowania grzybów z nieznanego źródła. Co najważniejsze, nigdy nie próbuj identyfikować grzybów, smakując – to może być niebezpieczne dla zdrowia lub życia.