Już nie smażę zwykłych placków ziemniaczanych. Na piątkowy obiad serwuję czeskie bramboraky

Choć placki ziemniaczane kojarzą się przede wszystkim z polską kuchnią, nasi południowi sąsiedzi mają własną, bardzo wyrazistą wersję. Bramboraky to czeski klasyk. Ostre, pachnące czosnkiem, majerankiem i kminkiem, smażone na porządnym smalcu. Są nie tylko pyszne i sycące, ale też wyjątkowo uniwersalne, bo sprawdzą się jako samodzielne danie, dodatek do mięsa lub przekąska na zimno. W czeskich gospodach często podaje się je z kiszoną kapustą lub gulaszem. Można je też przygotować na dwa dni, a po odgrzaniu są jeszcze lepsze.

W przeciwieństwie do wielu delikatniejszych placków ziemniaczanych bramboraky mają wyraźny smak i konkretną strukturę. Duża ilość przypraw, zwłaszcza czosnku i majeranku, nadaje im ostrości, a kminek dopełnia tego tradycyjnego, środkowoeuropejskiego profilu smakowego. Często podawane są solo, bez sosów czy dodatków, gdyż same w sobie są wystarczająco wyraziste.

Składniki:

• 2 kg ziemniaków,
• 200 g mąki pszennej,
• 5 jajek,
• 4 łyżeczki granulowanego czosnku (lub świeży, jeśli wolisz),
• łyżeczka majeranku,
• 1/2 łyżeczki mielonego kminku,
• sól i pieprz do smaku,
• smalec do smażenia.

Sposób przygotowania:

1. Ziemniaki obierz, umyj i zetrzyj na tarce o drobnych oczkach.
2. Do masy dodaj jajka, mąkę, przyprawy i dokładnie wymieszaj – masa ma być gęsta i jednolita.
3. Rozgrzej smalec na dużej patelni.
4. Nakładaj porcje masy łyżką, lekko spłaszczając je na kształt placka.
5. Smaż na średnim ogniu z obu stron na złocisty kolor – aż będą chrupiące na zewnątrz, a miękkie w środku.
6. Podawaj od razu lub odgrzewaj następnego dnia.

Bramboraky to element czeskiej tożsamości kulinarnej, który od lat gości na stołach w całym kraju. Znane z jarmarków, festynów i domowych kuchni, są symbolem prostoty i smaku, który łączy pokolenia. Ich intensywny aromat czosnku, kminku i majeranku nierozerwalnie kojarzy się z tradycyjną kuchnią Moraw i Czech. W wielu rodzinach przepisy na bramboraky przekazywane są z pokolenia na pokolenie, często z drobnymi, lokalnymi różnicami. Podawane z kiszoną kapustą lub z kwaśną śmietaną, są idealnym przykładem kuchni chłopskiej, czyli takiej sycącej, aromatycznej i zrobionej z tego, co było pod ręką. Dziś wracają do łask również w nowoczesnych odsłonach, na przykład w food truckach, małych bistrach czy podczas festiwali ulicznego jedzenia.