Kto prosił o te zmiany? Sklepy szaleją z godzinami, a pracownicy za to płacą [OPINIA]

Wszyscy doskonale wiedzą, jak wygląda kalendarz. Jeśli święto przypada w środę, sklepy są zamknięte i od lat nikogo to nie dziwi. Polacy zdążyli oswoić się z rytmem wolnych dni i niedziel bez handlu, a krzykaczy krytykujących te zmiany z roku na rok ubywa.

System funkcjonuje, społeczeństwo się dostosowało. Więc dlaczego w kalendarzu pojawia się nagła gorączka, gdy tylko zbliża się listopadowy wolny dzień? Nie mówimy przecież o grudniu, kiedy przedświąteczna gorączka i kumulacja wolnych dni w handlu faktycznie uzasadniają pewną elastyczność. W listopadzie kolejne dumne ogłoszenia o otwarciu dyskontów do 23:00 (albo i dłużej) wywołują u wielu z nas jedynie odruchowe przewracanie oczami. Sieci handlowe przekonują, że robią to z myślą o naszym komforcie. Tylko że o żaden komfort nikt tutaj nie prosił.

Spójrzmy prawdzie w oczy: to nie jest odpowiedź na realne potrzeby klientów. Przecież w standardowych warunkach zakupy bez trudu zrobimy do godziny 21:00. Ktoś pracuje na drugą zmianę? Zawsze może zaplanować wyjście do sklepu wcześniej albo zrobić zakupy dzień przed.

Chleb można bez problemu zamrozić, mięso również. Nie ma na polskim rynku takiego produktu spożywczego, którego zdobycie we wtorek o godzinie 23:30 decydowałoby o losach świata. Listopadowe święta to nie są wesela na sto par ani uczty wymagające logistyki rodem z wyprawy wysokogórskiej.

Cała ta akcja to po prostu czysta nadgorliwość korporacji – ruch, o który nikt nie pytał, którego nikt się nie domagał i którego nikt w gruncie rzeczy nie chciał.

O ile klient może jedynie wzruszyć ramionami i zignorować nocne promocje, o tyle po drugiej stronie stoją ludzie. To pracownicy handlu, często już teraz zmęczeni chronicznymi niedoborami kadrowymi.

Ci ludzie muszą zostać na stanowiskach, cierpliwie skanować towary i uśmiechać się do klientów nawet wtedy, gdy zegarek wybił 21:00, a po alejkach błąka się już tylko jedna, zagubiona owieczka szukająca zapomnianego jogurtu albo innego produktu zdecydowanie nie pierwszej potrzeby.

Pewnie jak zwykle pojawią się głosy "ekspertów", że przecież nikt w sklepie pracować nie musi, a na późną zmianę można się po prostu nie zgodzić. Cóż, odrobiny empatii i trzeźwego spojrzenia na realia rynku pracy naprawdę życzę każdemu, kto rzuca takimi hasłami. Może to pomóc zrzucić z oczu klapki.

Czas najwyższy, żeby handlowi giganci zrozumieli prostą prawdę: więcej wcale nie znaczy lepiej. Czasem po prostu warto zamknąć drzwi na czas.