Sezon trwa w najlepsze. Jego nazwa jest przezabawna, ale na masełku smakuje lepiej od podgrzybka

Bagniak to po prostu potoczne określenie maślaka pstrego. Rośnie on od lata do jesieni, najczęściej w lasach iglastych, na piaszczystych glebach, wrzosowiskach i terenach bardziej wilgotnych. Szczególnie chętnie pojawia się w sąsiedztwie sosen. Nie jest tak ceniony jak podgrzybek, ale to ogromny leśny skarb. Jego miąższ jest dość jędrny, a najlepiej smakuje, gdy podsmażysz go na maśle.

Kapelusz maślaka pstrego może osiągać od kilku do kilkunastu centymetrów średnicy. Młode okazy mają półkolisty kapelusz. Potem staje się poduchowaty i płaski. Może mieć różne barwy: od żółtawej, przez oliwkową do brudnopomarańczowej.

Pod kapeluszem znajdują się rurki, które na początku są żółte, a z czasem ciemnieją. Po uciśnięciu mogą sinieć i brązowieć. Trzon jest zwykle żółtobrązowy, czasem z czerwonawym odcieniem. Bagniak nie ma też tak charakterystycznie śliskiej skórki jak niektóre inne maślaki.

Najczęściej rośnie w lasach iglastych, szczególnie sosnowych. Lubi piaszczyste podłoże, wrzosowiska, torfowiska i bardziej wilgotne fragmenty lasu. Sezon trwa od czerwca do października, więc można trafić na niego dużo wcześniej niż na wiele typowo jesiennych grzybów. Często rośnie w grupach. Gdy jednego znajdziesz, rozejrzyj się dokładnie, bo możesz się zaskoczyć. Najlepsze do jedzenia są młodsze okazy, ale przejrzyj je dokładnie, bo mogą być robaczywe lub mieć ślady gnicia. Starsze owocniki mogą mieć gorszą strukturę i mniej przyjemny smak.

Najprostszy sposób przygotowania dobrze pokazuje jego charakter. Grzyby wystarczy dokładnie oczyścić, pokroić i wrzucić na patelnię z masłem. Można dodać cebulę, sól i pieprz, ale nie trzeba przesadzać z przyprawami. Podczas smażenia bagniak zachowuje bardziej zwartą strukturę niż wiele miękkich grzybów. Jego lekko żywiczny aromat dobrze łączy się z masłem i cebulą. Można podać go na grzance, z ziemniakami albo wykorzystać jako bazę do sosu śmietanowego. Dobrze pasuje również do makaronu, klusek, gulaszu, zapiekanek i dań mięsnych.

Pamiętaj o najważniejszych zasadach bezpiecznego grzybobrania. Zbieraj wyłącznie te grzyby, które dobrze znasz, a najlepiej skonsultuj swoje zbiory z grzyboznawcą. Nie wyrywaj, nie niszcz grzybnię oraz leśną ściółkę. Unikaj zbierania bardzo małych lub młodych grzybów, które trudno zidentyfikować. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się z najbliższą stacją sanitarno-epidemiologiczną. Pamiętaj, aby nie podawać grzybów małym dzieciom. Nie przyjmuj porad od przypadkowo spotkanych grzybiarzy i unikaj kupowania grzybów z nieznanego źródła. Co najważniejsze, nigdy nie próbuj identyfikować grzybów, smakując – to może być niebezpieczne dla zdrowia lub życia.