Ile kosztuje rodzinny obiad w Kazimierzu Dolnym? Odwiedziłam restaurację przy Rynku i sprawdziłam ceny

Po wcześniejszych doświadczeniach z lokalami takimi jak popularny U Fryzjera postanowiliśmy sprawdzić, co oferuje restauracja Bajgiel. Przetestowaliśmy kartę dań podczas rodzinnego obiadu, zwracając uwagę na jakość składników, wielkość porcji oraz ostateczny rachunek.

Menu restauracji Bajgiel stanowi rzetelne odzwierciedlenie tradycji kulinarnych polskich Żydów aszkenazyjskich, których dieta była ściśle podyktowana regułami koszerności oraz lokalną dostępnością produktów. W karcie dominują techniki powolnego duszenia i pieczenia w drobiowym tłuszczu, co widać na przykładzie gęsiny serwowanej w tradycyjnym smalcu – składniku, który w żydowskich domach zastępował niedozwoloną wieprzowinę.

Potrawy takie jak czulent, czyli esencjonalny gulasz z wołowiny, fasoli i kaszy, bezpośrednio nawiązują do szabatowej tradycji przygotowywania posiłków, które musiały zachować ciepło przez wiele godzin. Z kolei cymes, w którym jagnięcina spotyka się z nutami słodszymi, jest doskonałym przykładem charakterystycznego dla tej kultury łączenia smaków wytrawnych z deserowymi. Wybór dań uzupełniają tradycyjne wyroby mączne, jak maca czy farfelki (drobne kluseczki), które przez pokolenia stanowiły podstawę sycącej diety w dawnych sztetlach, takich jak Kazimierz Dolny.

Niedzielne popołudnie w Kazimierzu Dolnym zazwyczaj oznacza tłumy turystów, co przekłada się na długi czas oczekiwania na wolny stolik. W przypadku restauracji Bajgiel, mimo dużego ruchu, udało nam się zająć miejsca od razu po wejściu. Lokal charakteryzuje się wystrojem nawiązującym do historycznego klimatu miasteczka, co współgra z serwowaną tu kuchnią aszkenazyjską.

Obsługa w Bajglu zasługuje na pochwałę. Mimo dużej rotacji gości, dania pojawiły się na naszym stole dość szybko. Porcje oceniam jako "w sam raz" – nie są to przytłaczające ilości jedzenia, po których trudno wstać od stolika, ale też nikt z nas nie wyszedł z restauracji głodny. Warto zaznaczyć, że karta jest skonstruowana w sposób modułowy – dodatki i surówki są płatne osobno, co ma istotne znaczenie przy końcowym rozliczeniu.

W naszym zamówieniu znalazły się pozycje reprezentatywne dla karty lokalu. Pierś z gęsi pieczona w gęsim smalcu (59 zł) została podana z farfelkami (13 zł). Mięso było przygotowane prawidłowo – miękkie i delikatne. Farfelki stanowiły neutralne tło dla aromatycznego, tłustego mięsa. Kolejnym wyborem był czulent z wołowiny (47 zł), do którego dobraliśmy macę (6 zł). Danie było esencjonalne, wołowina miękka, a całość dobrze doprawiona, bez dominacji jednego składnika.

Zdecydowaliśmy się również na cymes z jagnięciny (62 zł) w towarzystwie dyniowych kopytek (18 zł). Jagnięcina, podobnie jak wcześniejsze mięsa, charakteryzowała się dużą kruchością. Kopytka o wyczuwalnym smaku dyni były miękkie i dobrze komponowały się z sosem z mięsa. Ogólne wrażenie z degustacji było pozytywne – dania są przyprawione z wyczuciem, a mięsa poddawane są odpowiednio długiej obróbce, co przekłada się na ich teksturę.

Często słyszy się, że Kazimierz Dolny jest drogi, ale nasz rachunek pokazał, że można zjeść obiad wysokiej jakości w rozsądnej cenie. Za trzy osoby zapłaciliśmy łącznie 232 zł. W tę kwotę, oprócz wymienionych dań głównych i dodatków, wliczone było lokalne piwo (17 zł) oraz sok jabłkowy (10 zł). Biorąc pod uwagę renomę miejsca, jakość składników i turystyczną lokalizację, cena ta wydaje się w pełni uzasadniona.