Jak sprawdzić, czy wędlina jest sztucznie "napompowana"? Ekspertka zdradza prosty trik z chusteczką

Wędlina to klasyk na polskich stołach – ląduje na kanapkach, w sałatkach, a czasem stanowi szybką przekąskę między posiłkami. Na pierwszy rzut oka wydaje się apetyczna, soczysta, pachnąca wędzonką lub przyprawami. Ale gdy przyjrzeć się jej bliżej, może się okazać, że z mięsem ma mniej wspólnego, niż sądziliśmy. W rzeczywistości często bywa "napompowana" wodą i dodatkami, które mają tylko jedno zadanie – zwiększyć wagę produktu i tym samym zmniejszyć jego koszt produkcji. Efekt? Wędlina, która wygląda jak luksusowa, wcale nie musi być dobra jakościowo.

Na szczęście istnieje banalnie prosty sposób, by sprawdzić, czy mamy do czynienia z wędliną "wodnistą", czy naprawdę solidnym mięsem. I co najważniejsze – nie potrzebujesz do tego laboratorium ani lupy. Wystarczy… papierowa chusteczka.

O tej sztuczce coraz głośniej w mediach społecznościowych – a wszystko za sprawą dr Karoliny Kowalczyk, dietetyczki i technolog żywności, która wyjaśnia, jak rozpoznać jakość wędliny bez czytania skomplikowanych składów.

— Wystarczy, że weźmiesz plasterek tej szynki, kiełbasy bądź jakiekolwiek wędzonki i położysz ją na kawałek chusteczki lub ręcznika papierowego i przyciśniesz kolejnym — tłumaczy ekspertka w mediach społecznościowych.

Banalnie proste, prawda? Wystarczy wziąć plasterek szynki, kiełbasy lub dowolnej wędzonki i położyć go na ręczniku papierowym lub suchej chusteczce. Następnie delikatnie przyciskamy go drugim kawałkiem papieru. Co dalej?

Jeśli na papierze zostanie wyraźny, wilgotny ślad – to znak, że wędlina zawiera sporo wody lub została potraktowana mieszanką wody i soli peklującej. Mówiąc wprost: jest sztucznie "napompowana". Taki produkt nie tylko traci na wartości odżywczej, ale często szybciej się psuje, a jego smak również pozostawia wiele do życzenia.

Nie ma w tym żadnej magii, ani niestety – żadnej troski o konsumenta. Dodatek wody to jeden z najstarszych i najtańszych sposobów, by "podrasować" wagę produktu, jednocześnie obniżając koszt jego produkcji. Producent zamiast mięsa "wkłada" w wędlinę wodę, co pozwala mu sprzedać większą objętość za niższą cenę. A niska cena na etykiecie w sklepie często bywa decydującym czynnikiem przy wyborze.

Tyle że ta oszczędność bywa pozorna. Ostatecznie bowiem klient płaci za coś, co w większości składa się z wody, a nie z wysokiej jakości mięsa. I choć nie wszystkie tanie wędliny są złe, warto pamiętać: im niższa cena, tym większa szansa, że w środku znajdziemy więcej dodatków niż rzeczywistego mięsa.