Kiedy skończył się PRL, każdy zapomniał o tej zupie. Babcia gotowała częściej niż krupnik czy pomidorówkę

Zanim przejdę do przepisu, potrzebnych jest kilka słów wyjaśnienia. Nazwa zupy rumfordzkiej pochodzi od nazwiska szlacheckiego Benjamina Thompsona, hrabiego Rumforda. Był to żyjący na przełomie XVIII i XIX wieku naukowiec i działacz społeczny, który zasłynął z opracowania wielu sprytnych wynalazków, które ułatwiały codzienność, takich jak palenisko w kominku czy czajnik do parzenia kawy. Stworzył również przepis na pożywną zupę dla ubogich, która niskim kosztem miała dostarczać wartościowych składników odżywczych. W Warszawie, po klęsce powstania listopadowego, działało Towarzystwo Zupy Rumfordzkiej, które codziennie wydawało kilkaset miseczek tej potrawy dla ubogich.

Tradycja przygotowywania pożywnego dania jednogarnkowego do dzisiaj jest żywa na Podlasiu, gdzie do tej pory przygotowuje się zupę rumforską (nazwa z czasem się uprościła). W źródłach można znaleźć taki opis dania:

"Na Podlasiu był głód, ludzie puchli z biedy i zbiegali do Kolana setkami. Właściciele Kolana hr. Łubieńscy nie odmawiali pomocy. Jak wspominała ich córka: Gotowała się tam dla przychodniów tzw. rumforska zupa, gdzie było mięsa trochę i grochu, i kartofle, i pęczak. Pod moim kluczem była też szafa z zapasami i gotowanym bobem. Dziadom zamiast groszaków dawało się kwartę" – fragment z książki historyka Józefa Geresza, zajmującego się dziejami Podlasia.

O zupie przypomniano sobie w PRL-u, kiedy sklepy świeciły pustkami, a trzeba było ugotować obiad dla wielodzietnej rodziny. Przepis dostosowywano do dostępnych składników – bulion gotowano na mięsnych skrawkach lub kościach, zagęszczano fasolą, grochem lub kaszą. Nieraz pojawiały się warzywa korzeniowe, innym razem ziemniaki lub ryż. Idea była jedna: zupa miała być tania, gęsta i sycąca.

Poniżej znajdziesz przepis na zupę na kościach wieprzowych. Groch warto wcześniej namoczyć, aby szybciej się ugotował i nie powodował dolegliwości trawiennych. Kaszę przepłucz przed gotowaniem pod bieżącą wodą.

Składniki:

• 2 szklanki grochu łuskanego,
• 1 szklanka kaszy jęczmiennej,
• kości wieprzowe na wywar,
• 1 marchewka,
• 1 pietruszka,
• kawałek selera,
• pół główki kapusty włoskiej,
• sól i pieprz do smaku.

Sposób przygotowania:

1. W osobnych garnkach ugotuj groch i kaszę do miękkości.
2. W dużym garnku ugotuj wywar na kościach wieprzowych. Dodaj pokrojone w kostkę warzywa korzeniowe.
3. Gdy warzywa będą miękkie, dorzuć posiekaną kapustę włoską.
4. Wymieszaj zupę z ugotowaną kaszą i grochem zmiksowanym na purée.
5. Dopraw solą i pieprzem do smaku.