Młody imbir zamiast szczypiorku. Sprawdzam, jak smakuje z gzikiem

Dotychczas pasował mi smak imbiru, który jest dostępny w sklepach. Oczywiście, zdarzały się mniej lub bardziej wysuszone kłącza, ale jedne i drugie świetnie pasowały do jesiennych naparów z pomarańczą i goździkami. Jednak rozmowa z polską plantatorką sprawiła, że starsze kłącza straciły na atrakcyjności. A gdy w końcu spróbowałam młodego imbiru, wiedziałam, że trudno będzie wrócić do starych przepisów.

Młody imbir na kanapki i do twarożku

Barbara Majoch używa imbiru nie tylko do naparów czy potraw kuchni azjatyckiej, ale także spożywa go na świeżo, na przykład zamiast ogórka czy rzodkiewki na kanapce. Zasugerowała, że jest świetny w połączeniu z twarożkiem, co postanowiłam sprawdzić na własnym podniebieniu.

Młode kłącza mają tak delikatną skórkę, że podczas mycia odchodzi sama, a to, co zostanie, jest praktycznie niewyczuwalne na języku. Można od razu go pokroić nożem lub zetrzeć na tarce. Wybrałam posiekanie w cienkie paseczki, aby nie stracić soku, którego w tym przypadku wcale nie jest mało.

Jeśli chcesz jeszcze bardziej podkreślić azjatycki charakter twarożku, dodaj drobno pokrojoną papryczkę chili, a zamiast pietruszki – posiekaną kolendrę.

Składniki:

• 200 g twarogu półtłustego,
• 2 łyżki kwaśnej śmietany 18 proc.,
• 2 cm korzenia imbiru,
• 1 łyżka natki pietruszki lub kolendry,
• opcjonalnie: papryczka chili,
• sól i pieprz do smaku.

Sposób przygotowania:

1. Twaróg przełóż do miski, dodaj śmietanę i rozgnieć widelcem.
2. Jeśli masz młody imbir, dokładnie go umyj i osusz ręcznikiem papierowym. Starsze kłącza obierz nożykiem.
3. Imbir pokrój w cienkie paski i dodaj do twarożku.
4. Dorzuć posiekaną natkę, dopraw szczyptą soli i świeżo mielonego pieprzu. Dokładnie wymieszaj. Wstaw na 15–20 minut do lodówki.
5. Podawaj z gorącymi ziemniakami i świeżym chlebem.

Gzik można jeść od razu po wymieszaniu, ale wtedy smak imbiru jest w nim mocno wyczuwalny. Z czasem łagodnieje i lepiej pasuje do twarożku. Miałam okazję to sprawdzić, bo część zjadłam od razu, a to, co zostało, zapakowałam do pudełka i wyjęłam na śniadanie na drugi dzień.