Nie każdy pyta o certyfikat. Sprawdziłam, czy warto wybrać się do Poznania na rogale

Nie tylko poza Wielkopolską – czyli w miejscach, gdzie nie można otrzymać certyfikatu na wypiek rogali świętomarcińskich – ale również w Poznaniu coraz więcej jest autorskich pracowni, w których można kupić rogale na maśle, a nie na margarynie. Wyróżniają się one płatkami migdałów na lukrze cytrynowym albo apetycznymi paskami skórki pomarańczowej. Pachną prawdziwymi migdałami z nutą amaretto, rumu czy Cointreau, a nie aromatem migdałowym.

Za tymi rogalami stoją ludzie, którzy często sami albo z niewielką pomocą zarywają listopadowe noce, aby przygotować rogale na zamówienia. Cena 22–28 zł za sztukę? Nie ma sprawy! W końcu taka okazja zdarza się tylko raz w roku.

Wybrałam się na spacer po Jeżycach, aby sprawdzić, jakie rogale przygotowały miejscowe pracownie. Najpierw zajrzałam do piekarni Mąka Woda Sól, w której lubię od czasu do czasu kupować pieczywo z mocno rumianą skórką. Rogale również są tam mocno wypieczone i, chociaż nie mają charakterystycznego kształtu podkowy, na który zwracał uwagę pracownik Muzeum Rogalowego, wyglądają apetycznie.

W środku znajduje się nadzienie z białego maku z rodzynkami, pomarańczą, orzeszkami ziemnymi, orzechami włoskimi i rumem. Moją uwagę zwróciła nazwa: "Rogale listopadowe". Zapytałam sprzedawczynię, czy klienci pytają o certyfikat. Odpowiedziała, że jak dotąd nie było żadnej takiej sytuacji, a rogale sprzedają się tak samo dobrze jak ich słynne cynamonowe bułeczki.

Przy tej samej ul. Kościelnej znajduje się cukiernia Ekler x masełko. To najmłodsze dziecko kultowej poznańskiej śniadaniowni Mówish Mash, specjalizujące się w autorskich eklerkach. W listopadzie można tu kupić również rogale wypiekane w pracowni przy ul. Zwierzynieckiej. Pracownica opowiada, że w tym roku zdecydowali się na wrzucenie do środka całych rodzynek, na wierzchu zaś znajduje się spora ilość skórki pomarańczowej. Cena za sztukę to 26 zł i w tym miejscu również nikt nie pyta o certyfikat.

Po drodze na Teatralkę weszłam do zupełnie nowej Piekarni Dynera, która otworzyła się dwa miesiące temu przy restauracji Południe. Tam zatrzymałam się na dłużej, aby porozmawiać z piekarzem. W składzie zaskoczyła mnie obecność domowej konfitury.

– W środku nie ma kandyzowanych owoców. Są zmielone rodzynki i konfitura pomarańczowa, którą sam robię. Pomarańcze wrzucam do wyciskarki wolnoobrotowej, a potem gotuję sok z miąższem, wrzucam trochę skórki z odrobiną albedo, aby dodać lekkiej goryczki – opowiada Szymon Dyner z piekarni przy ul. Mickiewicza w Poznaniu.

W nadzieniu nie ma okruchów piekarniczych, które są wymogiem certyfikatu, dlatego w przekroju widać puste przestrzenie, ale za to farsz jest mocno aromatyczny i rzeczywiście przyjemnie czuć dodatek pomarańczy. Szymon jest w stanie przygotować dziennie ok. 60 rogali. Nic więc dziwnego, że rozchodzą się na pniu.

Z okazji 11 listopada można też zarwać nockę. Jolanta Owczarczak prowadzi autorską pracownię na Garbarach w pojedynkę. Przed listopadowym świętem wypieka rogale od północy, a potem sprzedaje do ostatniej sztuki. Zwykle kończą się już ok. godziny 14:00.

– W tym roku mam zamówionych 180 rogali, ale jestem w stanie wypiec 300. Reszta będzie dostępna w wolnej sprzedaży. Nazwałam je: rogale NIE marcińskie, bo nie są robione na margarynie, tylko na maśle – mówi właścicielka cukierni "Smażone Mleko".

W masie króluje biały mak zmieszany z mlekiem, masłem, marcepanem, migdałami, orzechami włoskimi, skórką pomarańczową, musem pomarańczowym i cukrem. Rogal waży ok. 250 g i kosztuje 24 zł. W tym miejscu klienci również nie zważają na certyfikat, ale wiele osób pyta, czy rogale są wypiekane na maśle.

Cieszę się, że w tym roku znalazłam chwilę na spacer po kilku poznańskich pracowniach. Dzięki temu mogłam zjeść rogala, za którym stoi autorski pomysł i pasja. Uważam, że również certyfikowane wypieki, które można kupić 11 listopada na straganach rozstawionych wzdłuż ul. Święty Marcin w Poznaniu, mają swój urok i są dużo więcej warte niż rogale dostępne w całej Polsce w dyskontach, nawet jeśli receptura jest niemalże identyczna. Ich smak podkręca klimat tego miejsca i wspólne świętowanie w radosnej atmosferze, o którą nie jest łatwo, szczególnie po ostatnich wydarzeniach w Krakowie.