Z czego słynie kuchnia Japońska?

Jedzenie japońskie słynie z charakterystycznych przypraw i dodatków. Są to między innymi:

• sos sojowy (shōyu, 醤油)
• pasta ze sfermentowanej soi (miso, 味噌)
• wywar z kombu i płatków bonito (dashi, 出汁)
• sake (nihonshu, 日本酒)
• „wino” ryżowe (mirin, 味醂)
• ocet ryżowy (komezu, 米酢)
• chrzan japoński (wasabi, 山葵 )

I bardziej skomplikowane receptury, i najprostsze dania obiadowe czy przekąski mają w swoim składzie ryż albo różnego rodzaju makarony. Gohan/meshi (御飯/飯) to ugotowany, biały ryż, który stanowi bazę wielu potraw japońskich. Do tradycyjnych japońskich makaronów zaliczamy soba (そば) - cienki makaron gryczany lub pszenno-gryczany; udon (うどん) – gruby i sprężysty makaron pszenny oraz sōmen (そうめん) – bardzo cienki i jasny makaron pszenny. Tak popularny w Europie rāmen (ラーメン), czyli pszenny makaron alkaliczny o średniej grubości, jeden z głównych składników dania o tej samej nazwie, wywodzi się od chińskiego makaronu lāmiàn (拉面).

Wśród tradycyjnych dań japońskich dużą popularnością, także poza granicami Kraju Kwitnącej Wiśni, cieszą się dania zwane potocznie jednogarnkowymi, choć z uwagi na japoński sposób serwowania należałoby je raczej określić mianem “jednomiskowych”. W rzeczy samej, to zwykle miski wypełnione gorącym ryżem (lub makaronem - a czasem jednym i drugim) oraz rozmaitymi dodatkami. Wśród dodatków znajdziemy np.wołowinę, pierś z kurczaka, owoce morza, jajko oraz najrozmaitsze warzywa.

Japońska kuchnia to także wyśmienite zupy. Do najpopularniejszych zaliczyć wypada zupę miso czyli misoshiru (味噌汁) – tradycyjną japońską zupę na bazie bulionu dashi, z którym miesza się pastę z fermentowanej soi (miso). Liczba możliwych składników dodatkowych jest nieograniczona.

Słynną japońską zupą jest także sumashijiru (澄まし汁) – klarowna, lekka zupa na bazie bulionu dashi z owocami morza lub kurczakiem oraz zōni (雑煮) – zupa zawierająca ciastka ryżowe mochi, jedzona zazwyczaj w Nowy Rok.

Najbardziej rozpoznawalnym poza Japonią japońskim daniem jest sushi. To potrawa złożona z gotowanego ryżu zaprawionego octem ryżowym (su, 酢), także solą i cukrem oraz różnych surowych dodatków: ryb, owoców morza, wodorostów nori, warzyw. Sushi podawane jest zwyczajowo z sosem sojowym (shōyu, 醤油), startym kłączem japońskiego chrzanu (wasabi, 山葵) oraz marynowanym imbirem (gari, ガリ).

Z kolei najbardziej rozpoznawalnym alkoholem pozostaje sake, choć dla Japończyków samo słowo sake lub osake jest jedynie synonimem alkoholu - napój przyrządzany z ryżu, który w Europie nazywają sake, w Japonii nosi miano nihonshu. Wbrew europejskim przekonaniom, nie jest to wódka, a raczej wino ryżowe (ok.18%). W Japonii jednym z najpopularniejszych alkoholi pozostaje shōchū (焼酎) – destylat produkowany na bazie batatów, ziemniaków, ryżu, jęczmienia, gryki, prosa lub kukurydzy.

Kuchnia japońska słynie także z zielonej herbaty. Podziw wzbudza nie tylko liczba wykorzystywanych odmian, ale także sposobów parzenia oraz towarzyszących jej dodatków. Matcha (抹茶) to sproszkowana zielona herbata, kojarzona głównie z formalnym parzeniem herbaty chanoyu (茶の湯). Ma postać intensywnie zielonego pudru, który dodaje się także do lodów, koktajli czy ciast. Sencha (煎茶) to, z kolei, najbardziej popularna zielona herbata japońska o bardzo intensywnym smaku. Gyokuro (玉露) natomiast to szlachetna zielona herbata charakteryzująca się przede wszystkim intensywnym smakiem umami.

Kuchnia Kraju Kwitnącej Wiśni jest wyjątkowa nie tylko ze względu na jej zróżnicowanie regionalne czy bogactwo smaków, ale także gotowanie w zgodzie z rytmem przyrody i przypisywanie każdej porze roku określonych potraw.

W przygotowaniu materiału pomógł producent japońskich zup i dań instant OYAKATA.