Na Śląsku karmiono nią chorych, dzieci i seniorów. To szybka, tania i bardzo pożywna zupa
Polska kuchnia regionalna to pochwała prostoty i pragmatyzmu, a ta zupa jest tego najlepszym przykładem. To tani skarb dla rekonwalescentów, który pomoże szybciej wrócić do zdrowia.
Germuszka była zupą idealną dla chorych
Przez pokolenia była traktowana niemal jak naturalne lekarstwo, podawano ją osobom osłabionym, dzieciom, seniorom i obowiązkowo kobietom w połogu, by szybko postawić je na nogi. Na Opolszczyźnie istniał nawet zwyczaj zwany "nowiedzinami", podczas którego odwiedzano młodą mamę właśnie z garnuszkiem tej potrawy. Ta opolska zupa z chleba, masła oraz kminku to przepis, który warto mieć w zanadrzu.
Kapuśniak jak u babci. Rozgrzewający i sycący obiad dla całej rodziny
Zupa germuszka
Przepisy na germuszkę znaleźć można było w starych, niemieckich książkach kulinarnych. Już w 1913 roku znaleźć w nich na było Brotsuppe für Kranke, czyli zupę chlebową dla chorych. Słowo "germuszka" pochodzi od niemieckiego "gar", co oznacza coś całkowicie ugotowanego. W zależności od miejscowości, na Śląsku można spotkać się także z nazwami warmuszka (od "warzenia") lub biermuszka.
W przeciwieństwie do popularnej wodzionki czy sznelki, gdzie chleb jedynie zalewa się wrzątkiem, germuszka jest daniem bardziej dietetycznym i niedrażniącym żołądka. Chleb jest w niej powoli rozgotowywany, aż do uzyskania gęstej, zawiesistej konsystencji, przypominającej nieco papkę. Na pierwszy rzut oka taka forma może nie budzić zachwytów, ale jest bardzo lekkostrawna i łatwo przyswajalna przez osłabiony organizm.
Podstawą germuszki jest chleb, najlepiej razowy lub żytni. Gotuje się go na wodzie z dodatkiem masła oraz hojnej ilości kminku, który aromatyzuje całość i wspiera trawienie. Dodatkowo całość często zaciągano rozkłóconym jajkiem lub samym żółtkiem. W bogatszej wersji w zupie lądowała także łyżka śmietany. Dzięki temu zupa staje się kremowa, a jej smak staje się delikatniejszy i bardziej aksamitny.
Przepis na germuszkę
Germuszka występuje w wielu wariantach – od postnej na wodzie, po wykwintną z dodatkiem wina lub owocową. W uboższych domach gotowano ją z dodatkiem świeżych lub suszonych jabłek, śliwek i gruszek, a czasem przygotowywano ją nawet na mleku.
Składniki:
- 200–250 g czerstwego chleba (najlepiej żytniego),
- 1 litr wody lub lekkiego wywaru warzywnego,
- 1 łyżka masła,
- 2 żółtka,
- 1 łyżeczka ziaren kminku,
- sól do smaku,
- 2 łyżki gęstej śmietany.
Sposób przygotowania:
- Chleb pokrój w kostkę lub połam na mniejsze kawałki. Wrzuć go do garnka, zalej wodą i dodaj masło oraz ziarna kminku.
- Gotuj całość na małym ogniu przez około 15–20 minut. Chleb musi całkowicie zmięknąć i zacząć się rozpadać, tworząc gęstą, zawiesistą konsystencję.
- W małej miseczce roztrzep żółtka.
- Wlej do żółtek 2-3 łyżki gorącej zupy, wymieszaj, a następnie powoli wlewaj taką mieszankę do garnka, cały czas energicznie mieszając zupę.
- Zdejmij garnek z ognia. Dopraw zupę solą i dodaj śmietanę.
Gotową zupę serwuj na ciepło. Smacznego!
