Nie daj się zrobić w balona na targu. Sprawdź, czym pietruszka i pasternak różnią się od siebie

Korzeń pietruszki to stały element włoszczyzny do rosołu czy sałatki jarzynowej. Natomiast pasternak to wyjątkowy przysmak dawnej kuchni polskiej, który historia zdegradowała do roli warzywa pastewnego. Dzisiaj wraca do łask pod postacią pieczonych dodatków, kremowych zup czy aksamitnego purée, a na straganach bywa nawet cztery razy droższy od pietruszki.

Oba warzywa należą do rodziny selerowatych, dlatego łatwo je ze sobą pomylić. Pietruszka korzeniowa jest przeważnie smuklejsza, bardziej biała i równomiernie zwęża się ku końcowi. Jej górna część, czyli miejsce po naci, ma zwykle wyraźne zgrubienie. Na to miejsce warto szczególnie zwrócić uwagę. W pasternaku natka wyrasta z charakterystycznego, ciemnego zgłębienia z wypustką na środku, która przypomina pępek.

Jeśli warzywa są sprzedawane z liśćmi, odróżnienie pasternaku od pietruszki jest o wiele łatwiejsze. Natka pietruszki jest ciemnozielona, drobna i jadalna. Z kolei liście pasternaku są wyraźnie grubsze i większe, mają ząbkowane brzegi i nie nadają się do jedzenia. Zawierają furanokumaryny — substancje fototoksyczne, które po kontakcie soku rośliny ze skórą i ekspozycji na słońce mogą wywołać zaczerwienienie, pieczenie, pęcherze lub przebarwienia. Dlatego podczas zbioru pasternaku, szczególnie w słoneczny dzień, warto zakładać rękawice i unikać kontaktu skóry z uszkodzonymi liśćmi oraz łodygami.

Pietruszka ma intensywny, charakterystyczny aromat, który doskonale wzmacnia smak bulionu na zupę. Korzeń można upiec, ale najlepiej łączyć go wtedy z marchewką, selerem albo ziemniakami, które złagodzą jego wyraźnie ziemisty charakter.

Pasternak jest o wiele łagodniejszy od pietruszki, a w jego smaku są wyczuwalne słodkie nuty, przypominające marchewkę. Świetnie wypada po upieczeniu, ponieważ w wysokiej temperaturze zawarte w nim naturalne cukry karmelizują się, więc pasternak wychodzi jeszcze słodszy i nabiera lekko orzechowego aromatu. Możesz go łączyć z masłem, śmietaną, tymiankiem, czosnkiem lub miodem.

Obydwa warzywa dostarczają błonnik, który wspiera prawidłową pracę jelit i pomaga dłużej zachować sytość po posiłku. Zawierają też podobną ilość potasu, chociaż pietruszka ma więcej kwasu foliowego i witaminy C niż pasternak. Jednak największe stężenie tych składników znajdziesz w natce.

Pasternak zawiera więcej naturalnych cukrów niż pietruszka, dlatego jego miąższ jest wyraźnie słodszy i łagodniejszy. Dawniej, zanim cukier trzcinowy stał się w Europie łatwo dostępny i jeszcze nie upowszechnił się cukier buraczany, słodycz czerpano głównie z miodu, suszonych owoców oraz właśnie słodkich warzyw korzeniowych. Pasternak jadano więc nie tylko jako dodatek do zup czy potraw mięsnych, lecz także wykorzystywano go do nadawania potrawom słodkawego smaku.

Co ciekawe, warzywa zbierane jesienią po pierwszych przymrozkach są wyraźnie słodsze od wcześniejszych, ponieważ niska temperatura sprawia, że część skrobi ulega przemianie w cukry proste.

Niekoniecznie – pasternak nie zepsuje rosołu, chociaż może zbyt mocno podkręcić słodycz, zwłaszcza w połączeniu z marchewką. Pietruszka również nie zrujnuje purée, ale różnica będzie wyczuwalna w smaku.