Polacy uwielbiają te grzyby. W tym roku pojawiły się wyjątkowo wcześnie, a my wiemy gdzie
Ten grzyb pojawił się o wiele wcześniej niż zwykle. Grzybiarze już donoszą o pierwszych okazach, choć sezon dopiero się rozkręca, a fani zacierają ręce.
Zazwyczaj pojawia się dopiero pod koniec lata, ale w tym roku czubajka kania zaskoczyła wszystkich. Pierwsze sztuki znaleziono już w czerwcu. Nie jest to jeszcze wielki wysyp, ale pasjonaci grzybobrania już ruszyli w teren. Nic dziwnego, bo czubajka kania to jeden z najbardziej cenionych grzybów w Polsce. Smakuje wyśmienicie smażona, łatwo ją rozpoznać, a zbieranie jej to czysta przyjemność. Trzeba tylko wiedzieć, gdzie szukać i na co uważać, żeby nie pomylić jej z trującym sobowtórem.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Jadalny ogródek lepszy niż bukiet. Na Dzień Matki to najsmaczniejszy prezent
Czubajka kania pojawiła się wcześniej. Gdzie szukać pierwszych okazów?
Sezon na czubajkę kanię zwykle przypada na okres od sierpnia do października, ale natura potrafi zaskakiwać. Tegoroczne doniesienia z portalu grzyby.pl pokazują, że pierwsze sztuki pojawiły się już w województwach mazowieckim, opolskim i zachodniopomorskim. Grzybiarze donoszą o pojedynczych egzemplarzach znalezionych na skrajach lasów, łąkach i przy ścieżkach. Ktoś wypatrzył ją nawet z samochodu.
Czubajka kania lubi miejsca dobrze nasłonecznione i przewiewne. Najczęściej występuje na polanach, pastwiskach i skrajach dróg leśnych. Unika zacienionych, mokrych terenów. Jeżeli gleba szybko schnie po deszczu, a teren nie jest zarośnięty, to szanse na znalezienie są spore.
Jak wygląda czubajka kania?
Czubajka kania wyróżnia się dużym, parasolowatym kapeluszem, który może mieć nawet 30 cm średnicy. Na początku jest zamknięty, potem rozkłada się na szeroko, przypominając talerz. Na jasnobrązowej powierzchni widoczne są charakterystyczne łuski. Trzon jest długi i smukły, pokryty wzorem przypominającym wężową skórę.
Najważniejszym elementem, który pozwala odróżnić czubajkę kanię od trujących muchomorów, jest ruchomy pierścień na trzonie. Można go swobodnie przesuwać palcami. Dodatkowo kania pachnie przyjemnie, delikatnie, a nie kwaśno czy chemicznie, jak niektóre trujące grzyby. Początkujący grzybiarze łatwo mogą pomylić ją z muchomorem sromotnikowym lub plamistym. Doświadczony zbieracz nie będzie miał problemu z identyfikacją, ale jeśli masz choć cień wątpliwości, skonsultuj się z kimś, kto zna się lepiej. Wiele lokalnych grup na Facebooku czy forach grzybiarskich chętnie pomaga w ocenie zdjęć znalezisk.
Czubajka kania rozpoczęła sezon wcześniej niż zwykle. Choć to jeszcze nie jest masowy wysyp, warto już teraz rozglądać się za pierwszymi okazami, a zwłaszcza na polanach i skrajach lasów. Grzyb łatwy do rozpoznania, ale tylko wtedy, gdy wiemy, na co patrzeć. Szukaj ruchomego pierścienia i charakterystycznego kapelusza. Bezpieczne grzybobranie to uważność i zdrowy rozsądek.
Pamiętaj o najważniejsze zasadach bezpiecznego grzybobrania. Zbieraj wyłącznie te grzyby, które dobrze znasz, a najlepiej skonsultuj swoje zbiory z grzyboznawcą. Nie wyrywaj, nie niszcz grzybni oraz leśnej ściółki. Unikaj zbierania bardzo małych lub młodych grzybów, które trudno zidentyfikować. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się z najbliższą stacją sanitarno-epidemiologiczną. Pamiętaj, aby nie podawać grzybów małym dzieciom. Nie przyjmuj porad od przypadkowo spotkanych grzybiarzy i unikaj kupowania grzybów z nieznanego źródła. Co najważniejsze, nigdy nie próbuj identyfikować grzybów, smakując – to może być niebezpieczne dla zdrowia lub życia.
