Taki deser robiła moja babcia w PRL-u. Do dziś kojarzę go ze świętami i Nowym Rokiem

Krem sułtański to jeden z tych deserów, które w PRL-u miały status niemal luksusowy. Nie dlatego, że był trudny do zrobienia, ale dlatego, że łączył w sobie to, co wtedy uznawano za wyjątkowe: kakao, bakalie, mleko i delikatną kremową konsystencję. Pojawiał się głównie na święta, Sylwestra albo rodzinne uroczystości. Podawany w pucharkach, często schłodzony, był deserem "na koniec", tym najbardziej wyczekiwanym.

Ten deser idealnie oddaje ducha tamtych czasów. Prostota składników szła w parze z dopracowaną techniką. Krem był gęsty, sycący i wyraźnie kakaowy, a dodatki w postaci rodzynek i orzechów nadawały mu charakteru i sprawiały, że nie był jednowymiarowy.

Krem sułtański miał też tę zaletę, że można go było przygotować wcześniej. Stał w lodówce, nabierał mocy, a w dniu świąt wystarczyło go wyjąć i podać. Dla wielu osób do dziś jest symbolem domowego deseru bez udawania nowoczesności.

Składniki:

• 500 ml mleka,
• 3 żółtka,
• 3 łyżki cukru,
• 2 łyżki kakao,
• łyżka mąki pszennej,
• łyżka mąki ziemniaczanej,
• 100 g masła,
• 80 g rodzynek,
• 50 g posiekanych orzechów włoskich,
• łyżeczka cukru wanilinowego,
• opcjonalnie: odrobina rumu lub aromatu rumowego.

Sposób przygotowania:

1. Rodzynki zalej gorącą wodą lub niewielką ilością rumu i odstaw na kilka minut, aby zmiękły. Następnie odcedź i osusz.
2. W misce utrzyj żółtka z cukrem i cukrem wanilinowym na jasną masę. Dodaj kakao, mąkę pszenną i ziemniaczaną, a następnie dokładnie wymieszaj, dolewając stopniowo niewielką ilość zimnego mleka, aby nie powstały grudki.
3. Pozostałe mleko zagotuj w garnku. Gdy zacznie się podnosić, wlej przygotowaną masę jajeczną, cały czas mieszając. Gotuj na małym ogniu, aż krem wyraźnie zgęstnieje. Zdejmij z ognia i dodaj masło, mieszając do całkowitego rozpuszczenia.
4. Do gorącego kremu wsyp rodzynki oraz orzechy i dokładnie wymieszaj. Gotowy krem przełóż do pucharków lub jednej większej miski. Po ostudzeniu wstaw do lodówki na kilka godzin.

Najlepiej smakuje dobrze schłodzony. Można podać go w klasycznych pucharkach, udekorować kilkoma rodzynkami lub orzechami na wierzchu. W wersji bardzo "retro" bywał serwowany z herbatnikami lub biszkoptami.