W sierpniu wytrawni grzybiarze rzucają się na te pyszne okazy. Sezon jest bardzo krótki, więc trzeba się spieszyć

Sierpień to dla grzybiarzy czas krótkich, ale wyjątkowo smakowitych zbiorów. Te niepozorne okazy pojawiają się tylko na moment, dlatego warto wiedzieć, kiedy są najlepsze i jak bezpiecznie wykorzystać je w kuchni. W chrupiącej panierce smakują znakomicie.

Purchawka olbrzymia (Calvatia gigantea) rosnąca na łącePurchawka olbrzymia (Calvatia gigantea) rosnąca na łące
Źródło zdjęć: © Adobe Stock | Ihor Martsenyuk

Młode purchawki mają delikatny smak i zwartą, miękką strukturę, która świetnie nadaje się do smażenia. Najlepsze są tylko przez krótki czas — zanim ich środek zacznie zmieniać kolor i wypełni się zarodnikami. Lubię podać je w chrupiącej panierce, z prostym sosem koperkowym.


WIDEO
Prawdziwy wysyp grzybów na Podlasiu! Pełen koszyk uzbierany w godzinę


Purchawki nie wyglądają jak klasyczne grzyby z kapeluszem i trzonem, dlatego wiele osób omija je podczas spacerów po lesie. To błąd, bo odpowiednio wybrane młode okazy mogą zamienić się w szybki, sezonowy obiad. Wystarczy kilka składników, by powstała przekąska przypominająca delikatne kotleciki.

Biały środek to najważniejsza zasada

Do jedzenia nadają się wyłącznie młode purchawki o jednolitym, śnieżnobiałym i zwartym wnętrzu. Każdy okaz przekrawam wzdłuż na pół: jeśli w środku pojawia się żółty, oliwkowy, brązowy lub pylący miąższ, odkładam go bez użycia. Nie zbieram też grzybów, w których po przecięciu widać zawiązki kapelusza albo blaszek — młode muchomory mogą przypominać białe kulki i bywają mylone z purchawkami. Przy najmniejszej wątpliwości grzyby warto pokazać klasyfikatorowi grzybów lub grzyboznawcy. (grzyby.edu.pl)

Jakie purchawki można zbierać w Polsce?

W Polsce za jadalną uznaje się między innymi purchawkę chropowatą (Lycoperdon perlatum), spotykaną w lasach, na polanach i przy leśnych drogach. Do kuchni trafiają także młode owocniki purchawki gruszkowatej oraz większej purchawicy olbrzymiej. Niezależnie od gatunku obowiązuje ta sama zasada: po przekrojeniu miąższ musi być całkowicie biały, jednolity i zwarty. Purchawki łatwo pomylić również z trującym tęgoskórem cytrynowym, który ma grubszą, twardszą skórkę, a jego wnętrze szybko ciemnieje i marmurkowieje. Jeśli nie masz pewności co do oznaczenia grzyba, nie zbieraj go do jedzenia. (gov.pl)

Przepis na młode purchawki w chrupiącej panierce

Purchawki smaż krótko, na dobrze rozgrzanym tłuszczu. Dzięki temu panierka będzie złota i chrupiąca, a środek pozostanie soczysty.

Składniki

  • 400 g młodych purchawek,
  • 2 jajka,
  • 60 g mąki pszennej,
  • 100 g bułki tartej,
  • 50 ml oleju rzepakowego,
  • 3 g soli,
  • 2 g pieprzu,
  • 150 g jogurtu greckiego,
  • 15 g koperku,
  • 15 ml soku z cytryny,
  • 1 ząbek czosnku.

Sposób przygotowania

  1. Przekrój każdą purchawkę wzdłuż i upewnij się, że jej wnętrze jest całkowicie białe, jednolite oraz zwarte.
  2. Oczyść grzyby delikatnie pędzelkiem lub papierowym ręcznikiem, a większe okazy pokrój na plastry o grubości około 1 cm.
  3. Dopraw purchawki solą i pieprzem.
  4. Wsyp mąkę na jeden talerz, roztrzep jajka na drugim, a bułkę tartą rozsyp na trzecim.
  5. Obtocz plastry purchawek kolejno w mące, jajku i bułce tartej.
  6. Rozgrzej olej na patelni i smaż purchawki po 2–3 minuty z każdej strony, aż panierka wyraźnie się zezłoci.
  7. Wymieszaj jogurt z sokiem z cytryny, przeciśniętym czosnkiem oraz posiekanym koperkiem.
  8. Podawaj gorące purchawki z sosem jogurtowo-koperkowym.

Takie purchawki dobrze smakują z młodymi ziemniakami, sałatą z winegretem albo kromką świeżego chleba. Jeśli nie przepadasz za panierką, możesz obtoczyć je tylko w mące i usmażyć na maśle klarowanym.

Wybrane dla Ciebie
ZANIM WYJDZIESZ... NIE PRZEGAP TEGO, CO CZYTAJĄ INNI!