Żadna grecka czy gyrosowa. Przez całe lato robię sałatkę pielgrzymkową

Nie ma jednego świętego przepisu na sałatkę pielgrzymkową. Ale są zasady, które ją definiują: musi być lekka, odporna na wysoką temperaturę, bez majonezu i łatwo psujących się składników. Musi też sycić, dawać energię i dać się zjeść łyżką, siedząc na murku, trawie albo pod pielgrzymkowym namiotem.

Ta wersja, którą dziś proponuję, przetestowana została w warunkach "polowych", choć równie dobrze sprawdza się w lunchboxie do pracy, na wycieczkę rowerową czy rodzinny piknik. To kuchnia z charakterem – prosta, ale z duszą.

Składniki na 2 solidne porcje:

• 1 woreczek ugotowanej kaszy (pęczak lub bulgur – nie rozgotowuje się),
• 1 ogórek małosolny, pokrojony w kostkę,
• 1/2 czerwonej papryki, drobno posiekanej,
• 1 jajko na twardo, pokrojone,
• garść rukoli lub szpinaku baby,
• 1 łyżka oleju lnianego lub rzepakowego,
• 1 łyżeczka musztardy,
• sól i pieprz do smaku,
• opcjonalnie: pestki słonecznika albo pokruszone sucharki.

Sposób przygotowania:

1. Kaszę gotujemy zgodnie z instrukcją, studzimy. W międzyczasie kroimy warzywa, jajko, mieszamy wszystko razem z zieleniną.
2. Olej łączymy z musztardą, solą i pieprzem – to nasz prosty, ale wyrazisty dressing.
3. Tuż przed podaniem można posypać sałatkę pestkami lub pokruszonymi sucharkami, które dodadzą chrupkości.

Sałatkę warto schować do pojemnika z dobrym zamknięciem. Wytrzyma kilka godzin w plecaku, nie zmieni konsystencji ani smaku. Im prostsze składniki, tym większa trwałość – to złota zasada jedzenia "na drogę".

Co w niej wyjątkowego?

To jedzenie, które zaspokaja głód, ale też przynosi poczucie troski – o siebie, o innych. Kiedy dzielisz się taką sałatką z kimś obok, pojawia się coś więcej niż wspólny posiłek. To bliskość, życzliwość, prosty gest.

Niektórzy dodają do niej oliwki, suszone pomidory, zioła z ogrodu – i dobrze. Bo sałatka pielgrzymkowa ma jedno zadanie: dać ci siłę do dalszej drogi. A jak będzie smakować jak dom, to jeszcze lepiej.