Zupa niebecz smakuje tak pysznie, że można uronić łzę wzruszenia. Sprawdź regionalny przepis

Regionalna kuchnia ziemi lubuskiej jest dość ciekawa, gdyż ma stosunkowo krótką tradycję i łączy w sobie wiele elementów z innych regionalnych smaków, nie tylko polskich. Duże znaczenie ma mnogość tzw. darów natury. Lubuskie przecież słynie z lasów i jezior, a to oznacza bogactwo ryb, dziczyzny, grzybów czy jagód. Słynna landsberska reneta, czyli unikalna odmiana jabłek podbija smaki nie tylko w Polsce. Lista regionalnych lubuskich produktów jest ciekawa, ale dzisiaj zapraszam na lubuską zupę niebecz, zwaną również nebecz. To, co wyróżnia ją oprócz dobrej kapusty kiszonej to dodatek swojskiej kiełbasy i leśnych grzybów - najlepiej samodzielnie zbieranych i ususzonych.

W moim domu o niebecz mówiło się od zawsze. Nie udało mi się odnaleźć informacji, z czego formalnie wywodzi się ta oryginalna nazwa. Zapewne powstała przypadkiem z potocznego języka i przyjęła się w lokalnej społeczności. Zupa niebecz pochodzi z Regionu Kozła, czyli pogranicza lubuskiego i Wielkopolski. Dokładniej to są to okolice Zbąszynia, Kargowej i Trzciela. To właśnie tam ktoś wymyślił tę niezwykle sycącą i aromatyczną zupę. Kapusta kiszona używana do zrobienia zupy jest również produktem regionalnym. Podobnie jak grzyby pochodzące z okolicznych lasów, słynących z ich bogactwa oraz swojska kiełbasa - to wszystko było lokalne. I choć nie każdy ma możliwość sięgnięcia po właśnie te lokalne składniki, to warto rozejrzeć się za dostępnymi u siebie. Na pewno znajdą się najlepszej jakości kapusta kiszona, doskonała kiełbasa i grzyby. A potem już droga do kuchni prosta po pachnącą zupę niebecz.

Nie trzeba być mistrzem w kuchni, aby ugotować niebecz. Przepis jest prosty, a składniki powszechnie dostępne. Jestem pewna, że ta zupa znajdzie swoich amatorów, zwłaszcza podczas jesienno-zimowych słot. Doskonale sycąca i rozgrzewająca jest tym, czego nam teraz potrzeba po powrocie do domu. Ilości podane w przepisie są dość orientacyjne i nie ma potrzeby sztywnego trzymania się ich. Pamiętaj bowiem, że kiedyś panie domu gotowały "na oko".

Składniki:

• ok. 500 wołowiny rosołowej lub ewentualnie drobiu,
• 500 g kiełbasy - warto poszukać swojej regionalnej, doskonałej jakości,
• 3-4 średnie marchewki,
• 3-4 średnie pietruszki,
• seler - ilość podobna do pietruszki lub marchewki,
• około 1 kg ziemniaków,
• spora garść suszonych grzybów - najlepsze są oczywiście prawdziwki,
• sól według własnego smaku,
• przyprawy: 2-3 liście laurowe, 5-7 ziaren ziela angielskiego, suszony majeranek według własnego smaku.

 Przygotowanie:

1. Grzyby namocz w zimnej wodzie przynajmniej kilka godzin wcześniej.
2. Z mięsa i warzyw ugotuj klasyczny wywar. Na niewielkim ogniu, bardzo powoli, aby wyciągnąć smaki. Po ugotowaniu przecedź.
3. Do wywaru dodaj obrane i pokrojone w kostkę ziemniaki oraz namoczone grzyby. Wszystko razem ugotuj do miękkości - również na niedużym ogniu.
4. Pod koniec gotowania dodaj pokrojoną w kostkę kiełbasę. Kiedy wywar będzie się gotował, nastaw do gotowania kapustę kiszoną.

• około 600 g kiszonej kapusty - takiej prawdziwej kiszonej, a nie kwaszonej octem,
• 1 duży liść laurowy,
• kilka ziaren ziela angielskiego,
• świeżo mielony pieprz według smaku,
• spora szczypta kminku - lub więcej jeśli ktoś lubi,
• 1 łyżka smalcu,
• sól według smaku.

1. Kapustę kiszoną ugotuj, dolewając niewielką ilość wody. Wystarczy tyle, aby kapusta nie przypiekła się od spodu.
2. Gotuj ją z przyprawami, czyli liściem laurowym, zielem angielskim i kminkiem.
3. Kiedy kapusta będzie już miękka, dołóż smalec, przypraw solą i pieprzem.
4. Dokładnie wszystko wymieszaj.
5. Zupę podaj z solidną porcją kapusty kiszonej, nakładanej dopiero na talerzu.