Co można jeść w Wielki Czwartek? Wielu Polaków nie zdaje sobie z tego sprawy

Święta Wielkanocne to najważniejsze obchody w kościele katolickim. Wstęp do ich świętowania stanowi natomiast Wielki Czwartek. Pamiątka ustanowionych podczas słynnej Ostatniej Wieczerzy sakramentów kapłaństwa i Eucharystii nie jest uznana w Polsce za dzień wolny od pracy. A czy tego dnia, według kościoła, wierni powinni stosować post? Wyjaśniamy.

Według rozporządzeń Kościoła post oznacza wstrzemięźliwość od jedzenia mięsa i innych pokarmów, które mogłyby w jakiś sposób sprawić wierzącym przyjemność. To skutek postanowienia o pokucie, związanej z przeżywaniem żałoby po męczeńskiej śmierci Chrystusa. Władze kościelne zalecają, by tego dnia nie spożywać deserów i alkoholu; wierzącym wolno natomiast zjeść jeden syty posiłek w ciągu dnia, składający się na przykład z ryb i nabiału. Można go również uzupełnić o dwie inne, skromne przekąski.

Powyższe postanowienia dotyczą jednak Wielkiego Piątku, pamiątki po dniu ukrzyżowania. A co z Wielki Czwartkiem? Czy wtedy również katolicy powinni wystrzegać się spożywania wymienionych wcześniej pokarmów i napojów? Jak się okazuje, nie. Żeby to zrozumieć, wystarczy sięgnąć do zapisów prawa kościelnego. Jak czytamy w rozdziale II Kodeksu Prawa Kanonicznego dotyczącego dni pokutnych:

Kan. 1251 – Wstrzemięźliwość od spożywania mięsa lub innych pokarmów, zgodnie z zarządzeniem Konferencji Episkopatu, należy zachowywać we wszystkie piątki całego roku, chyba że w danym dniu przypada jakaś uroczystość. Natomiast wstrzemięźliwość i post obowiązują w środę popielcową oraz w piątek Męki i Śmierci Pana naszego Jezusa Chrystusa.

Interpretacja wydaje się oczywista: Wielki Czwartek nie oznacza, według prawa kanonicznego, okresu postnego. Tego dnia wierni nie muszą trzymać się ograniczeń w spożywaniu pokarmów.