Polacy karmią nimi psy. W Rzymie uchodziły za największy przysmak

Podroby i niestandardowe części mięsa są w Polsce owiane złą sławą, chociaż przed laty wiele z nich było cenionym przysmakiem. Jest tak w przypadku ogonów wołowych, które najczęściej kupujemy jako przekąskę dla psa. Włosi mają jednak inne zdanie i traktują je jako prawdziwy rarytas. W Rzymie serwują je dobre restauracje, a turyści dają się skusić na nietypową potrawę.

Dawniej serwowano je najczęściej pod postacią zupy ogonowej. W czasach PRLu często gościła na stołach i cieszyła się sporą popularnością. Z upływem lat ogonowy wołowe stały się zapomnianym przysmakiem. Sięgają po nie najczęściej właściciele psów, podając im tę część wołowiny w formie mięsnego gryzaka. W Rzymie jednak nie zapomniano o ogonach i wciąż można znaleźć je w wielu restauracjach. W większości restauracji prawdopodobnie można znaleźć potrawę o nazwie "coda alla vaccinara". To popularne danie wśród mieszkańców Rzymu, składające się z duszonego ogona wołowego w towarzystwie boczku, pomidorów, czosnku, selera i goździków.

Za czasów Cesarstwa Rzymskiego ogon wołowy, szczególnie ceniony przez biedniejsze warstwy społeczne, był popularnym produktem spożywczym. Nawet po upływie wieków Włosi nadal delektują się potrawami z wykorzystaniem tego przysmaku. Wiele starych polskich książek kucharskich, takich jak "Kucharz doskonały", wydany w 1783 roku przez Wojciecha Wielądko, zawiera przepisy na dania z ogonem wołowym. Autor przedstawił ciekawy przepis, będący tłumaczeniem francuskiej książki kucharskiej "Cuisiniere bourgeoise", który pokazuje, jak smakowicie wykorzystać tę część tuszy wołowej.

Wyglądają niepozornie, ale skrywają w sobie naprawdę sporo cennych właściwości. Zawiera dużo żelaza, białka oraz kreatyny. Dostarcza też solidnej porcji fosforu, cynku i witaminy B12. Należy jednak pamiętać, że w ogonie wołowym można znaleźć dużą ilość nasyconych kwasów tłuszczowych, które mogą podnosić poziom "złego" cholesterolu. Warto zatem sięgnąć po ogon, z którego wcześniej usunięto nadmiar tłuszczu.

Przygotowując ogon wołowy do gotowania, najpierw usuwa się skórę, a następnie kroi się go na mniejsze części. Każdy z tych kawałków zawiera smaczną porcję szpiku kostnego otoczonego mięsem. To właśnie połączenie mięsa i szpiku nadaje potrawie bogaty smak i konsystencję. Duszenie lub gotowanie ogona wraz z dodatkowymi składnikami, takimi jak boczek, pomidory, czosnek i przyprawy, sprawia, że danie jest wyjątkowo aromatyczne i apetyczne.