Najdroższy ser świata powstaje z oślego mleka. Cena zwala z nóg
Tytuł najdroższego sera na świecie należy do serbskiego wyrobu z oślego mleka. Pule - bo tak się nazywa - jest niezwykle rzadki, produkowany w rezerwacie Zasavica w środkowo-zachodniej Serbii (i tylko tam można go kupić). A cena? Zwala z nóg.
Kilogram sera Pule kosztuje ok. 1200 dolarów za kilogram (ok. 5 tys. zł). Cena wyrobu wynika przede wszystkim z tego, że nie powstaje z mleka krowiego, koziego czy owczego, ale oślego, które jest niezwykle rzadkie. Co więcej, rasa, która daje mleko do wyrobu sera Pule, jest zagrożona i znajduje się pod ochroną w Zasavicy, jednym z ostatnich autentycznie zachowanych terenów podmokłych w Serbii.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Kiedy robię te kotleciki, każdy od razu prosi o podwójną porcję
Dlaczego ser Pule jest najdroższy na świecie?
Rzadkie osły w chronionym otoczeniu to dopiero początek tego, co czyni ser Pule tak wyjątkowym. Ser wytwarzany jest w 60 proc. z mleka oślego, a w 40 proc. z mleka koziego według ściśle tajnej receptury. Do wyprodukowania 1 kilograma sera potrzeba 25 litrów oślego mleka, a wspomniana rasa produkuje tylko około 1,5 do 2 litrów mleka dziennie (dla porównania krowa może wyprodukować do 60 litrów dziennie).
Co więcej, osły nie mogą być dojone maszynowo ze względu na ich anatomię, a więc należy zajmować się tym własnoręcznie, trzy razy dziennie. Po zebraniu wystarczającej ilości oślego mleka ser umieszcza się w niewielkich foremkach i pozostawia do dojrzewania.
Ser Pule - samo zdrowie
Smak Pule określany jest jako intensywny i bogaty. Ser ma miękką i kruchą konsystencję. Charakteryzuje się wysoką wartością odżywczą. Ośle mleko zawiera 1 proc. tłuszczu i 60 razy więcej witaminy C niż mleko krowie. Co więcej, wspomaga leczenie nadciśnienia i zapobiega rozwojowi arteriosklerozy. Skład oślego mleka zbliżony jest do składu mleka ludzkiego, stąd też często stosuje się je podczas leczenia alergii u dzieci. Ser Pule wykazuje również właściwości probiotyczne, a także zawiera witaminy A, E i C oraz mikroelementy: potas, wapń, fosfor, żelazo czy cynk.
