Nasi dziadkowie uwielbiali, a my nawet nie patrzymy w ich stronę. Gdy pojawiały się na stole, nikt nie pytał o kotlety

W PRL-u często sięgano po podroby, ponieważ trudno było kupić inny rodzaj mięsa. Dzięki temu przepisy na ich przygotowanie opracowano do perfekcji. Ozorki w sosie musztardowym uchodziły za rarytas i miały zdecydowanie wyższy status niż wątróbka czy gulasz z żołądków. Były podawane nawet podczas uroczystych obiadów. Dzisiaj mało kto wie, jak dobrze je przygotować.

Ozorki nie należą do najpopularniejszych partii mięsa, jednak podobnie jak inne podroby są wartościowym źródłem białka, witamin i minerałów. Zawierają dużą ilość żelaza, cynku oraz witamin z grupy B, zwłaszcza B12 i niacyny. Dostarczają również fosforu i magnezu, dzięki czemu wspierają prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego i mięśni. Chociaż ozorki są dość tłuste, a ich wartość energetyczna wynosi około 250–300 kcal na 100 g, tłuszcz również odgrywa ważną rolę, wspomagając przyswajanie witamin.

Żeby ozorki wyszły delikatne w smaku i nie raziły drażniącym zapachem, trzeba je dobrze oczyścić. Porządna kąpiel pod bieżącą zimną wodą to podstawa, ale dodatkowo możesz wyszorować mięso szczoteczką. Jeśli widzisz żyłki i błony, wytnij je ostrym nożykiem, a następnie usuń ślinianki, czyli odstające punkty u nasady języka. Niektórzy pozostawiają mięso do namoczenia na 2–3 godziny, żeby wypłukać resztki krwi i w ten sposób pozbyć się nieprzyjemnego aromatu. Innym sposobem jest wstępne zagotowanie ozorków, wylanie pierwszej wody i wstawienie ich w świeżej wodzie z dodatkiem włoszczyzny i przypraw.

Sos do ozorków zrobisz na bazie bulionu, w którym się gotowały. Dlatego nie dawaj zbyt dużo wody – wystarczy zalać ozorki, ale nie muszą pływać w wodzie jak kluski śląskie. Za to z nimi możesz podać ozorki. Świetnym dodatkiem jest również ogórek kiszony lub zasmażane buraczki.

Składniki:

• 800 g ozorów wieprzowych,
• 1 cebula,
• 2 marchewki,
• kawałek selera,
• kilka ziaren ziela angielskiego,
• 3 liście laurowe,
• 200 ml śmietany 18 proc.,
• 2 łyżki mąki,
• 2 łyżki musztardy,
• sól i pieprz do smaku.

Sposób przygotowania:

1. Umyj ozorki i oczyść z gruczołów ślinowych. Przełóż do garnka, zalej zimną wodą i wstaw do zagotowania.
2. Gdy zacznie wrzeć, wylej wodę i zalej ozorki świeżą wodą – tylko tyle, żeby były całkowicie zanurzone. Ponownie zagotuj.
3. Dodaj obrane warzywa, ziele angielskie i liście laurowe. Gotuj na wolnym ogniu do miękkości przez około 2–3 godziny.
4. Po ugotowaniu przełóż ozorki do zimnej wody, ostudź, a następnie obierz ze skóry i pokrój w plastry.
5. Z wywaru, w którym gotowały się ozorki, wyjmij warzywa i przyprawy.
6. W osobnej misce wymieszaj śmietanę z mąką i musztardą. Dodaj odrobinę gorącego wywaru i dokładnie rozmieszaj, po czym przelej do garnka. Cały czas mieszaj do uzyskania gładkiego i gęstego sosu.
7. Do sosu włóż pokrojone ozorki. Chwilę gotuj, aby nabrały temperatury.
8. Dopraw solą i pieprzem do smaku.