Ta herbata była hitem PRL. Kobiety piły ją na potęgę dla zdrowia i urody

Badania naukowe wykazują o wiele więcej cennych właściwości polnych kwiatów o charakterystycznych białych płatkach i żółtym środku. Kobiety w PRL-u wiedziały, co robią, pijąc rumianek na praktycznie każdą dolegliwość. Badania przeprowadzone w latach 2000-2007 w Meksyku wykazały, że kobiety po 65. roku życia, które regularnie spożywały napar, żyły dłużej od tych, które nie piły rumianku (za: potreningu.pl).

Już sama nazwa rumianku wskazuje na jego kojący zapach. Obecne w języku angielskim słowo "chamomile" pochodzi z greki i w dosłownym tłumaczeniu oznaczało "ziemne jabłko". Również hiszpańska nazwa "manzanilla" nawiązuje do jabłkowego aromatu. Z kolei łaciński termin "Matricaria chamomilla", którego pierwszy człon pochodzi od słowa "matrix", czyli "macierz" lub "macica", może nawiązywać do właściwości łagodzących bóle menstruacyjne (za: lente-magazyn.com).

Babcia, podając rumianek na wiele różnych dolegliwości, niewiele mijała się z prawdą. Chociaż w PRL-u jego popularność wynikała głównie z ograniczonego dostępu do leków i kosmetyków, pozytywne działanie naparu znalazło potwierdzenie w badaniach naukowych. Już eksperymenty przeprowadzone na szczurach w 1975 roku wykazały wpływ rumianku na złagodzenie objawów choroby wrzodowej żołądka. Z kolei badania z 2008 roku potwierdziły właściwości obniżające poziom cukru we krwi (za: researchgate.net).

Śmiało można powiedzieć, że roślina ma wszechstronne zastosowanie – wykazuje właściwości przeciwzapalne, przeciwbólowe, antyseptyczne, uspokajające i przeciwbakteryjne. Na bazie wyciągu z rumianku powstają preparaty medyczne przeznaczone do leczenia chorób układu pokarmowego, moczowego, różnych rodzajów bólu, a nawet zaburzeń na tle nerwowym.

Potwierdziły to badania kliniczne przeprowadzone w 2009 roku, w których przez 8 tygodni obserwowano 57 chorych z zaburzeniami lękowymi. Połowie pacjentów podawano wyciąg z rumianku, a drugiej połowie – preparat placebo. U grupy przyjmującej rumianek zaobserwowano znaczne obniżenie poziomu lęku, mierzonego w Skali Lęku Hamiltona (za: researchgate.net).

Napar możesz przygotować zarówno z suszonych, jak i świeżych kwiatów, jednak to suszony rumianek będzie bardziej intensywny w smaku. Na 250 ml gorącej wody potrzebujesz 1-2 łyżeczki suszonego lub 2-3 łyżeczki świeżego rumianku.

1. Rumianek zalej gorącą wodą o temperaturze nieprzekraczającej 95 stopni Celsjusza.
2. Przykryj talerzykiem i pozostaw na 5-10 minut.
3. Następnie odcedź napar przez sitko.
4. Opcjonalnie dodaj miód lub cytrynę.

Herbatka rumiankowa, zmieszana z koprem włoskim, do tej pory podawana jest na niemowlęce kolki.

Rumianek można stosować zarówno doustnie, jak i zewnętrznie – w postaci olejków wcieranych w skórę lub okładów. W PRL-u popularne były tzw. nasiadówki z rumianku, które pomagały w chorobach układu moczowego lub przy infekcjach intymnych. Kobiety brały także kąpiele w rumianku, mające na celu rozjaśnienie cery, złagodzenie obrzęków lub pozbycie się wysypki. Mocną herbatkę z rumianku wcierano we włosy, aby je rozjaśnić.

Rumianek uznawany jest za bezpieczną roślinę. Jednak jeśli nie masz wiedzy botanicznej, zachowaj ostrożność podczas samodzielnych zbiorów. Chociaż rumianek wykazuje właściwości antyalergiczne, niektóre osoby mogą być na nią uczulone. Dlatego, w przypadku regularnego stosowania rumianku doustnie lub na skórę, warto zasięgnąć opinii specjalisty.

Mimo swoich cennych właściwości, rumianek nie zastąpi leczenia farmakologicznego w poważnych schorzeniach.