Właśnie trwa sezon na tę wartościową roślinę. My tępimy ją jak chwast, zamiast zajadać
Wiosną w ogrodach i na działkach wyrastają zielone rośliny, które większość z nas traktuje jako uciążliwe chwasty. Jedną z nich jest podagrycznik pospolity – niezwykle ekspansywny, trudny do wyplenienia… i jednocześnie pełen wartości odżywczych i zdrowotnych. W przeszłości ceniono go jako roślinę leczniczą i jadalną, dziś często ląduje w koszu razem z innymi "zielskiem".
Podagrycznik to roślina, która jest niedoceniana
Zamiast tępić podagrycznik w ogrodzie, warto… zaprosić go do kuchni. To nie tylko chwast, ale pełnoprawna, wartościowa roślina jadalna, która może wzbogacić nasze codzienne posiłki i wesprzeć organizm. W sezonie wiosennym warto z niego korzystać – bo natura często daje nam więcej, niż się spodziewamy.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Szaszłyki pieczarkowe z domowym zielonym pesto
Co to jest podagrycznik i jak wygląda?
Podagrycznik (Aegopodium podagraria) to roślina z rodziny selerowatych, rosnąca dziko w lasach, ogrodach, parkach i na nieużytkach. Ma charakterystyczne, błyszczące liście o ząbkowanych brzegach i delikatny, lekko pietruszkowy zapach. Młode liście są najsmaczniejsze i najdelikatniejsze – to właśnie je zbiera się do celów kulinarnych.
Właściwości podagrycznika – więcej niż zielenina
Podagrycznik to prawdziwa bomba odżywcza. Zawiera:
- witaminę C i A,
- magnez, wapń i żelazo,
- flawonoidy i olejki eteryczne o działaniu przeciwzapalnym.
W medycynie ludowej stosowano go jako środek wspomagający leczenie dny moczanowej (stąd nazwa!) i stanów zapalnych stawów. Działa moczopędnie, detoksykująco i wspiera trawienie. To doskonałe zioło na wiosenny detoks i pobudzenie organizmu po zimie.
Jak jeść podagrycznik?
Młode liście można wykorzystać na wiele sposobów:
- jako dodatek do sałatek – zamiast rukoli czy natki pietruszki,
- do zielonych koktajli i pesto,
- jako zieleninę do twarożku lub jajecznicy,
- do zup (np. w miejsce szpinaku lub szczawiu),
- suszony jako zioło przyprawowe.
Uwaga – należy zbierać roślinę z dala od dróg i zanieczyszczonych terenów.
