Babcia robi pyszną zupę buraczkową. W końcu dowiedziałam się, w czym tkwi sekret

Jesień trwa, a aura za oknem robi się coraz bardziej ponura. Temperatury spadają i mamy ochotę na zjedzenie czegoś pożywnego, a przede wszystkim ciepłego. Nasz wybór najczęściej pada na zupy. Są one zdrowe, sycące, a do tego szybko nas rozgrzewają. Minus jest jednak taki, że takie danie dość długo się przygotowuje. Czy tak jest zawsze? Okazuje się, że przed laty gospodynie potrafiły ugotować pożywną zupę w pół godziny. Nie inaczej było z buraczkową, której moja babcia jest mistrzynią.

Dawne gospodynie wiedziały, co robić, by zaoszczędzić na czasie. Wykorzystywały też tańsze składniki, gdyż dostęp do mięsa był mocno utrudniony. Najczęściej zamiast mięsnego wywaru, który musiał gotować się godzinami, wybierały zupełnie inne wyjście. Moja babcia stosowała bardzo ciekawą sztuczkę, dzięki której wszystko przebiegało w ekspresowym tempie. Zanim wrzuciła warzywa do garnka, wcześniej podsmażała je na patelni na tłuszczu. Po prostu ścierała buraczki i marchewkę, kroiła cebulę, a następnie to smażyła.

Potrzebne składniki:

• 4-5 średnich buraków,
• duża cebula,
• marchewka,
• 2-3 spore ziemniaki,
• smalec lub olej do smażenia,
• ocet,
• opcjonalnie: śmietana do zup,
• liść laurowy,
• ziele angielskie,
• koper świeży lub suszony,
• sól,
• pieprz.

Sposób wykonania:

1. Pokrój ziemniaki, cebulę i połowę buraków. Drugą połowę buraków zetrzyj na tarce. To samo zrób z marchewką.
2. Na rozgrzanym tłuszczu podsmaż cebulę, a następnie dorzuć starte warzywa. Dzięki temu wszystkie smaki się połączą.
3. Przełóż wszystko do garnka, dodaj pokrojone buraczki i ziemniaki, a na koniec zalej wszystko wodą lub bulionem. Dodaj liść laurowy oraz ziele angielskie.
4. Zupa buraczkowa powinna gotować się do miękkości warzyw. Dolej trochę octu do smaku i dopraw solą oraz pieprzem. Ozdób danie koperkiem. Możesz też wcześniej zupę zabielić.