Czujesz się ociężale? Garść tej rośliny dziennie to najprostszy detoks, jaki możesz sobie zafundować

Kiedyś była nieodłącznym elementem babcinej kuchni, a dziś? Mało kto ją dodaje do posiłków z własnej woli, ewentualnie natyka się na nią w restauracji, choć i tam często zostaje na brzegu talerza. Dzieje się tak dlatego, że mało kto wie, jak duży wpływ natka pietruszki ma na to, co dzieje się w organizmie po posiłku. Właśnie w tym nieokazałym dodatku skrywa się coś, co jest w stanie zmienić spojrzenie na tak proste składniki.

Natka pietruszki to nie tylko zielony dodatek do potraw, ale jedno z bardziej zgromadzonych źródeł witaminy C. W 100 g zawiera jej więcej niż cytryna, choć jada się ją w mniejszych ilościach. Jednak już niewielka garść dostarcza solidną porcję tej witaminy oraz witaminę K i foliany, czyli składniki ważne dla krwi i komórek. Zawiera też chlorofil oraz olejki eteryczne, które wpływają na smak i świeżość oddechu po posiłku. Te drobne liście zajmują mało miejsca na talerzu, ale wnoszą konkretną wartość odżywczą, której często brakuje w prostych posiłkach.

Natka pietruszki zawiera ciekawą paletę związków, które rzadko występują razem w tak małej objętości. Oprócz witaminy C oraz witaminy K dostarcza też beta-karoten, czyli prowitaminę A, która po przekształceniu w organizmie dba o wzrok i stan skóry. Obecne są także foliany, czyli witamina B9, która jest potrzebna do podziałów komórkowych, oraz niewielkie ilości wapnia, potasu i magnezu. W tych uroczych listkach znajdują się flawonoidy, w tym apigenina, czyli związek roślinny badany pod kątem działania antyoksydacyjnego. Zawartość żelaza jest umiarkowana, ale za sprawą tego, że zawiera też witaminę C, przyswajalność jest znacznie lepsza.

Natka pietruszki zawiera niewielkie ilości błonnika oraz olejki eteryczne, które są w stanie wpływać na pracę przewodu pokarmowego. Błonnik usprawnia przesuwanie się zawartości jelitowej, czyli ułatwia regularne wypróżnienia, ale niezbędne jest do tego odpowiednie nawodnienie. Olejki roślinne, czyli apiol i mirystycyna, nadają natce wyrazisty smak i aromat, a takie cechy często poprawiają odczucia po cięższym posiłku, choć u niektórych osób reakcja może być słabsza. Natka najlepiej pasuje na końcowy dodatek do ciepłych dań lub surowych sałatek, ponieważ nie traci wtedy tak wielu swoich właściwości, więc trafia do jelit w nieskalanej formie.

Natka pietruszki zawiera związki roślinne, które chronią komórki przed stresem oksydacyjnym, czyli nadmiarem szkodliwych cząsteczek powstających przykładowo przy zmęczeniu lub przez wątpliwą dietę. Obecne w niej flawonoidy, w tym apigenina i luteolina, są badane pod kątem wpływu na procesy zapalne, choć ich działanie w przeciętnych ilościach z diety jest mocno umiarkowane. Regularne dodawanie świeżej natki do posiłków zwiększa codzienne spożycie antyoksydantów, co często przyczynia się do lepszego funkcjonowania układu odpornościowego. Warto mieć na względzie, że najwięcej zachowuje świeża natka dodawana pod koniec przygotowania potraw, ponieważ wysoka temperatura obniża zawartość części tych związków.

Natka pietruszki zawiera żelazo, ale w ilościach, które rzadko pokrywają większe niedobory, ponieważ zwykle spożywa się ją w małych porcjach. W 100 g znajduje się kilka miligramów tego pierwiastka, jednak garść dostarcza tylko niewielką część tej wartości. Liczy się też forma, ponieważ jest to żelazo niehemowe, czyli gorzej przyswajalne niż to, które oferują produkty zwierzęce. Natka oczywiście uzupełnia żelazo, ale pod warunkiem, że pojawia się regularnie obok produktów wypełnionych witaminą C, ponieważ taka kombinacja zwiększa wchłanialność. Przy większych niedoborach sama natka nie wystarczy i konieczne jest skrupulatniejsze podejście do diety, najlepiej po konsultacji ze specjalistą.

Garść natki pietruszki to zwykle około 10-20 g świeżych liści, czyli ilość, którą można zmieścić w dłoni bez ściskania. Taka porcja łatwo znajdzie dla siebie miejsce w codziennym jadłospisie i prawie nie zmieni kaloryczności posiłku, a podniesie jego wartość odżywczą. Najprościej dodawać ją na końcu przygotowania do zup, ziemniaków, kaszy lub jajek, ponieważ wysoka temperatura obniża zawartość sporej części składników, a im dłużej jest na nią narażona, tym gorzej. Dobrze odnajduje się też na surowo w pastach, kanapkach oraz sałatkach. Dobrze jest ją drobno posiekać tuż przed podaniem, ponieważ przechowywana długo w takim stanie szybciej traci świeżość i aromat.

Natka pietruszki jest bezpieczna w standardowych ilościach kulinarnych, ale przy większych porcjach warto zachować ostrożność. Zawiera dużo witaminy K, dlatego osoby przyjmujące leki przeciwzakrzepowe powinny utrzymywać jej spożycie na stałym poziomie i nie wprowadzać nagłych zmian. Może też nasilać reakcje alergiczne na rośliny z tej samej grupy, choć nie zdarza się to zbyt często. W większych ilościach działa też lekko moczopędnie, więc przy problemach z nerkami lub przyjmowaniu leków odwadniających lepiej nie przesadzać z ilością. Szczególną ostrożność zaleca się w ciąży przy spożyciu bardzo dużych ilości, ponieważ niektóre związki obecne w natce mogą wpływać na mięśnie gładkie.

Natka pietruszki nie zmienia diety jednym ruchem, ale regularnie dodawana jest w stanie podnieść jej wartość. To ciekawy smakowo element, który łatwo wprowadzić i utrzymać na co dzień bez większych zmian.