W tym mieście tłumy szturmują stoiska z rogalami. Nie odstrasza ich nawet cena

Rogale świętomarcińskie każdego roku rozgrzewają do czerwoności. Jedni za jedyne słuszne uznają te, które pochwalić się mogą certyfikatem. Drudzy pukają się w czoło, zwracając uwagę na listę składników, która w oryginalnym przepisie pozostawia wiele do życzenia. Obie grupy spotkały się jednak na poznańskim rynku, by zgodnie z tradycją zjeść przynajmniej jednego rogala.

Nie każdy prostokąt jest kwadratem, a nie każdy rogal z białym makiem jest świętomarciński. Tak tytułować się mogą jedynie rogale, które powstały zgodnie z wytycznymi i długą tradycją. Aby móc nazywać swoje wypieki "rogalami świętomarcińskimi", cukiernicy z Wielkopolski muszą co roku przejść specjalną kontrolę. Sprawdzane jest wszystko — od tego, jakie składniki używają, aż po to, jak dekorują gotowe rogale. Jeśli wszystko jest zgodne z tradycyjną recepturą, cukiernia otrzymuje specjalny certyfikat, który potwierdza, że produkuje prawdziwe rogale świętomarcińskie.

Sam skład budzi kontrowersje. W oryginale znaleźć można bowiem margarynę, okruchy cukiernicze i masę jajeczną, zamiast masła czy jajek. Lista certyfikowanych cukierni dostępna jest na stronie Cechu Cukierników i Piekarzy.

Poznaniacy są więc rozdarci między tradycją a jakością. Na szczęście w listopadzie mają w czym wybierać i przebierać.

Tłumy miłośników rogali spotkać można przy każdym stoisku. Jedni chwalą się masłem, inni dumnie wywieszają oprawiony certyfikat. Nie jest tanio, bo za rogala zapłacić trzeba ok. 16 zł. O kaloriach nawet nie mówimy, tego dnia lepiej ich nie liczyć. Część spalimy przepychając się przez tłumy i spacerując po poznańskich uliczkach. Przynajmniej takie jest założenie.

O ile w niektórych miejscach cena jest jednoznaczna, o tyle na niektórych stoiskach podana jest cena za kilogram. Ile waży jeden rogal, można tylko spekulować, więc i cena na paragonie może okazać się zaskoczeniem. Te z certyfikatem powinny ważyć od 150 g do 250 g. A ile trzeba zapłacić za kilogram? Można powiedzieć "hulaj dusza, piekła nie ma". Widzieliśmy zarówno miejsce, gdzie kilogram kosztował 55 zł, jak i stoiska z maślanymi rogalami za 130 zł.

Skąd takie ceny? Płacimy za certyfikat, za składniki i za sezonowość. Rogalami świętomarcińskimi zajadamy się w listopadzie, omijając je przez resztę dni w roku. Łatwiej więc skusić się na deser i zapłacić więcej. Płacimy więc też za wyjątkowość. Patrząc jednak na niektóre rogale, można uznać, że warto trochę zaszaleć — wyglądają naprawdę zachęcająco.