Włosi płacą za nie krocie i uznają za rarytas. My zjadamy ledwie plasterek rocznie

Cielęcina od lat zajmuje ważne miejsce w kuchni włoskiej, francuskiej czy austriackiej. W Polsce wciąż pozostaje jednak mięsem niedocenianym. Statystyczny Polak zjada jej zaledwie około kilkuset gramów rocznie, podczas gdy drób czy wieprzowina pojawiają się na naszych stołach znacznie częściej. Tymczasem młode mięso ma wyjątkową strukturę, łagodny smak i wiele wartości odżywczych.

Sznycle jak u babci – cielęco-wieprzowe z chrupiącą skórką podaj jak polski obiad

Cielęcina od lat zajmuje ważne miejsce w kuchni włoskiej, francuskiej czy austriackiej. W Polsce wciąż pozostaje jednak mięsem niedocenianym. Statystyczny Polak zjada jej zaledwie około kilkuset gramów rocznie, podczas gdy drób czy wieprzowina pojawiają się na naszych stołach znacznie częściej. Tymczasem młode mięso ma wyjątkową strukturę, łagodny smak i wiele wartości odżywczych.

Cielęcina pochodzi od młodych krów, zwykle ubijanych przed ukończeniem kilku miesięcy życia. To właśnie młody wiek sprawia, że mięso jest jasne, bardzo kruche i delikatne. Włosi traktują ją jako produkt luksusowy – za najlepsze kawałki potrafią zapłacić znacznie więcej niż za popularne gatunki mięsa.

Cielęcina jest ceniona nie tylko za smak, ale również za skład. Zawiera pełnowartościowe białko potrzebne do budowy i regeneracji mięśni. Dostarcza także witamin z grupy B, szczególnie witaminy B12, która wspiera prawidłową pracę układu nerwowego i pomaga w produkcji czerwonych krwinek.

W porównaniu z wieloma innymi czerwonymi mięsami cielęcina jest stosunkowo chuda. Zawiera mniej tłuszczu, dlatego często wybierają ją osoby szukające lekkich, ale pożywnych posiłków. Jest też źródłem łatwo przyswajalnego żelaza oraz cynku.

Najbardziej cenione kawałki to polędwica, udziec, łopatka oraz górka cielęca. Z tych części można przygotować zarówno eleganckie dania restauracyjne, jak i prosty domowy obiad.

Cielęcina wymaga delikatnego traktowania. Zbyt długa obróbka w wysokiej temperaturze może sprawić, że stanie się sucha. Najlepiej sprawdzają się metody takie jak duszenie, pieczenie w niskiej temperaturze albo krótkie smażenie.

W kuchni włoskiej popularne są cienkie plastry cielęciny smażone z masłem, szałwią i winem, a także klasyczne dania z duszonym mięsem i aromatycznym sosem. W Polsce cielęcinę często przygotowuje się podobnie jak tradycyjną wołowinę – w formie gulaszu, pieczeni lub kotletów.

Mięso dobrze komponuje się z czosnkiem, rozmarynem, tymiankiem, pietruszką, marchewką i delikatnymi sosami na bazie masła lub bulionu.

Choć Polacy rzadko kupują cielęcinę, krajowa produkcja częściowo trafia za granicę. Polska jest liczącym się producentem mięsa wołowego i cielęcego w Unii Europejskiej. Produkty wołowe i cielęce należą do ważnych grup eksportowych polskiego sektora mięsnego – zdecydowana większość trafia na rynek unijny.

Najważniejszymi odbiorcami są przede wszystkim kraje Europy Zachodniej, w tym Niemcy, Włochy, Francja oraz Niderlandy. To właśnie tam cielęcina cieszy się większą popularnością i osiąga wyższe ceny niż na polskim rynku.

Mięso widoczne na talerzu ma apetyczny, jasnobrązowy kolor i zostało podane w aromatycznym sosie z kawałkami czosnku oraz rozmarynem. Taki sposób przygotowania pozwala zachować soczystość i podkreśla naturalny smak cielęciny.

Składniki:

• 700 g łopatki cielęcej,
• 5 ząbków czosnku,
• 2 gałązki rozmarynu,
• 250 ml bulionu,
• 100 ml białego wytrawnego wina,
• 2 łyżki oliwy,
• 1 łyżeczka ziaren zielonego pieprzu,
• sól,
• świeżo mielony pieprz.

Sposób przygotowania:

1. Pokrój mięso w dużą kostkę i oprósz solą oraz pieprzem.
2. Obsmaż je na oliwie, aż lekko się zrumieni.
3. Dodaj całe ząbki czosnku i rozmaryn, następnie wlej wino i odparuj alkohol.
4. Dolej bulion, wsyp zielony pieprz i duś pod przykryciem około 70–90 minut, aż mięso będzie miękkie.
5. Podawaj z ziemniakami, kremowym puree lub świeżym pieczywem, polewając całość aromatycznym sosem.

Porada: nie smaż mięsa zbyt długo na początku. Wystarczy je krótko zrumienić, a miękkość uzyskasz podczas spokojnego duszenia.