Wygląda dziwacznie, ale to superowoc. Pomoże uciszyć burzę w jelitach

Tamaryndowiec indyjski to długowieczne drzewo, które pochodzi z tropikalnych regionów Afryki, ale zadomowiło się również w Azji (szczególnie w Indiach) oraz Ameryce Środkowej. Jego owoc ma niezwykle charakterystyczny wygląd – przypomina duże, nieregularne, brązowe strąki fasoli. Pod kruchą i twardą skórką kryje się lepki miąższ otaczający nasiona.

To właśnie ten miąższ jest jadalny, a jego smak jest unikatową, zbalansowaną mieszanką słodkiego karmelu z wyraźną, cytrynową kwaskowością. W krajach azjatyckich i afrykańskich roślina ta jest ceniona od setek lat, zarówno jako składnik kulinarny, jak i podstawa tradycyjnej medycyny.

Tamaryndowiec jest bardzo bogaty w błonnik, co sprawia, że jest naturalnym sojusznikiem układu pokarmowego. Wspomaga trawienie, reguluje perystaltykę jelit i efektywnie oczyszcza organizm z zalegających resztek. W tradycyjnej medycynie był często stosowany jako łagodny środek przeczyszczający. Miąższ tamaryndowca jest cennym źródłem potasu, który odgrywa kluczową rolę w regulacji ciśnienia krwi, oraz magnezu, wspierającego funkcjonowanie mięśni, w tym mięśnia sercowego.

Owoce zawierają liczne przeciwutleniacze (w tym polifenole i karotenoidy), które chronią komórki przed uszkodzeniami spowodowanymi stresem oksydacyjnym i wolnymi rodnikami. W ten sposób opóźniają procesy starzenia się organizmu. Tamaryndowiec dostarcza również znaczących ilości żelaza, a w połączeniu z zawartą w nim witaminą C, żelazo jest lepiej przyswajane, co czyni go pomocnym w profilaktyce anemii.

Wyjątkowy, słodko-kwaśny profil smakowy tamaryndowca jest nie do podrobienia. To nieodłączny składnik kuchni indyjskiej, tajskiej, meksykańskiej i afrykańskiej. W Polsce najłatwiej trafić na pastę z tamaryndowca. To idealna baza do marynat, a także do indyjskich sosów chutney. Dodaje także kwaśnego balansu do pikantnych, azjatyckich zup, a rozcieńczona z wodą i osłodzona tworzy orzeźwiający, tropikalny napój.