Wyglądają jak popularne grzyby, które Polacy kochają. W rzeczywistości są trujące
Grzybobranie relaksuje i stanowi rozrywkę oraz sposób na spędzanie wolnego czasu. To jednak zajęcie nie dla każdego. Wymaga bowiem posiada niemałej wiedzy - złe decyzje mogą mieć poważne konsekwencje. Szczególnie niebezpieczne są okazy, które do złudzenia przypominają uwielbiane jadalne grzyby. Sprawdź, jak je odróżnić od ich trujących sobowtórów.
Również kurki mają swoich sobowtórów. Grzyby, które są do nich podobne to lisówka pomarańczowa - Pyszności; Fot. Pixabay/ Jerzy Opioła, CC BY-SA 3.0 <https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0>, via Wikimedia Commons
O pomyłkę podczas grzybobrania nietrudno. Jeśli wydaje ci się, że z daleka rozpoznasz borowika czy gołąbka, koniecznie zobacz poniższe zestawienie. Znane i lubiane grzyby mają swoich trujących sobowtórów. I pamiętaj, jeśli masz choćby cień wątpliwości, nie wkładaj okazu do koszyka. Zbieraj wyłącznie te grzyby, co do których nie masz wątpliwości, że są jadalne. Niemniej, zawsze warto korzystać z atlasów.
Atlas grzybów: okazy trujące podobne do jadalnych
- BOROWIK SZLACHETNY | | GORYCZAK ŻÓŁCIOWY
Kapelusz u młodych owocników goryczaka żółciowego ma powierzchnię delikatnie filcowatą. Miąższ ma biały kolor i przyjemny zapach, ale bardzo gorzki smak. Natomiast kapelusz borowika szlachetnego jest mięsisty, wypukły, gładki i suchy. Skórka nie oddziela się od miąższu. Miąższ ma biały kolor, jest mięsisty i jędrny.
- PODGRZYBEK BRUNATNY || GORYCZAK PURPUROWOZARODNIKOWY
Spód kapelusza podgrzybka brunatnego przy najlżejszym dotknięciu sinieje. Rurki na spodzie kapelusza goryczaka purporowozarodnikowego przy najlżejszym uszkodzeniu różowieją. To cecha charakterystyczna, po której łatwo go odróżnić od podgrzybka brunatnego, którego spód kapelusza zawsze sinieje.
- KURKA || LISÓWKA POMARAŃCZOWA
Lisówka pomarańczowa ma kapelusz o silnie podwiniętym brzegu. Skórka kapelusza jest zamszowata i delikatnie oszroniona, blaszki zaś są gęste, rozwidlone, wyraźnie zbiegające na trzon. Miąższ lisówki jest pomarańczowy, względnie miękki i elastyczny. Kurka zaś jest grzybem o brzegach kapelusza podwiniętych lub falisto powyginanych. Blaszki formują się w żylaste fałdy zbiegające się na trzon. Miąższ zaś jest biały z odcieniem żółtym, jędrny i zwarty.
Jak odróżnić grzyby trujące od jadalnych?
- GĄSKA ZIELONKA || MUCHOMOR PLAMISTY
Kapelusz muchomora plamistego ma kolor szarobrązowy do żółtobrązowego, z białymi, zmywalnymi łatkami. Blaszki są gęste, białe, a trzon wysmukły o białym kolorze, z gładkim pierścieniem od strony zewnętrznej. Miąższ muchomora ma biały kolor, nie zabarwia się po przekrojeniu, a zapach przypomina rzodkiewkę. Kapelusz gąski zielonki jest mięsisty, wypukły o kolorze zielonkawo-oliwkowym. Blaszki są siarkowo-żółte, a powierzchnia kapelusza gładka i czasem lepka, łatwo daje się zdjąć. Trzon ma żółtawy kolor, a miąższ kremowy. Gąska nie ma pierścienia przy trzonie. Smak i zapach grzyba przypomina świeże ogórki.
- JADALNE GATUNKI PIECZAREK || PIECZARKA KARBOLOWA
Kapelusz pieczarki karbolowej jest biały i ma gładką powierzchnię, po naciśnięciu żółknieje. Blaszki są gęste, a trzon wysmukły, z wyraźnym białym podwójnym pierścieniem, często z bulwiastą podstawą. Biały miąższ przebarwia się po przekrojeniu bulwy na intensywnie żółty kolor. Pieczarka karbolowa nieprzyjemnie pachnie karbolem lub atramentem. Jadalne gatunki pieczarki. np. pieczarka dwuzarodnikowa ma kapelusz o podwiniętym brzegu. Trzon ma biały kolor, posiada pierścień, a pod pierścieniem jest delikatnie łuseczkowaty. Miąższ jest biały, czerwienieje na przekroju, ponadto jest jędrny, mięsisty.
- GOŁĄBEK ZIELONAWY || MUCHOMOR SROMOTNIKOWY
Kapelusz muchomora sromotnikowego ma oliwkowozielony lub białawozielony kolor, często z jaśniejszym brzegiem. Blaszki są gęste, zawsze czysto białe, nieprzyrośnięte do trzonu. Trzon ma wysmukły kształt z zygzakowatym wzorkiem i gładkim wiszącym mankietowatym pierścieniem (który czasem też wcześniej odpada). Miąższ u młodych owocników jest biały, prawie bez zapachu, później pachnie lekko słodkawo aż do zapachu miodu. Kapelusz gołąbka zielonawego jest żółtozielonawy do niebieskozielonawego, miejscami lub także cały żółtawo blaknący. Skórka jest łuskowata i pękająca, zawsze matowa i bez połysku. Blaszki mają biały kolor do bladokremowego, na starość brązowieją. Miąższ gołąbka jest biały, z czasem brązowiejący, dość twardy i suchy.
Źródło:gov.pl
